Oysa Aşk Özgürleştirmeliydi Ruhu

Gece Gündüz
A A

Oysa Aşk Özgürleştirmeliydi Ruhu

Gecenin envai yerlerine dağıldı kalbim
Boynuma prangalar vurmuşsun
Ellerime, en acısı da kalbime
Ki körelmiş yüreğim
Yitirmişim en güzel zamanları
Sonra
Sol yanıma bıraktığın yaraların şiddeti ile
Açıldı ufka kapanan gözlerim
Hayır, klişe bir serzeniş değil bu
Paramparça bir kalbin içinden dökülen
Kırık birkaç satır sadece
Sorsan ki
Bunca sevgiye bu isyan niye
Sorarım
Bunca aşka bu nefret niye

Yorgunum
Ve sen artık inandıramazsın
Aşkın bir harp alanı olduğuna
Zira asla sevgiyle kenetlenmedi eller
Sen değil Mecnun
Bir sahip edasıyla kanattın içimi üstelik
Seni düşlerken şiirler geçti heybemden
Sen ise bir kafes inşa ettin bana
Oysa sevmek büyütmeliydi göğü
Tüm korkuların uzağında
Baharlar sunmalıydı

Ben doyasıya yaşayalım istedim
Sen tetikte beklettin
Adına sevmek diyeceğin şiddetini
Sevda ki kelebekler uçurmalıydı yürekte
Sen ise aşk sandın kalbe kelepçe vurmayı
Oysa aşk özgürleştirmeliydi ruhu
Martı misali
Maviliklere koşmalıydı insan

Ben sevdaya tutkun
Sen esir almaya meraklı
Aramızdaki “şey” ise
Aşk değil evvela
Kaosun içine itilen bir kadının debelenişi
Görmelisin sen de
Klişe bir serzenişin uzağında kelimelerim
İçimde donakalmış susturduğun her isyan
Ürküyor
Çıkamıyor aşksız ve ezilen kafes hayatından
Velâkin kırmalıyım bileklerime doladığın zinciri
Çünkü aşk kırmızısı, kan kırmızısı değil
Ve sen hiç bilemedin
Omuz omuza yürümeyi
Elleri aynı anda, aşkla kenetlemeyi
Sevmenin ömre çiçekler sunduğunu.

Zozan Çetin

Paylaşmak güzeldir...

Sol Göz Sağ Göz Giriş Baykuş
+ kaç yapar acaba? Cevap Bekleniyor
Şifremi Unuttum
Yükleniyor...