Uzaktaki Maviliği Düşleyen Biri Olmalı

Gece Gündüz
A A

Uzaktaki Maviliği Düşleyen Biri Olmalı

Deniz,
O kadar ağır vuruyor ki kıyıya
Gözlerimin
Uykusuzluğu öyle mahmur baktırıyor ki pencereden
Ağaçlar nasıl dik ve kudretli duruyor yalnız başına.
Sevgilim, sen ne kadar güzelsin uzaktan bakınca.
Rüzgâr nasıl uçuşuyor uğultusuyla.
Saçlarım hiç olmadığı kadar sonbahar döküyor.
Sevgilim sen delice fikirlerime ne kadar yakışıyorsun.
Ben dönüp tekrar okumayacak kadar dosdoğru yazıyorum.
Sen sevgilim,
Ne kadar yalpalayarak atıyorsun adımlarını bana.
Gülüşlerin nehirleri çağlatıyor.
İnsanlar tek kişilik krallıklarında, kurşun askerlerle oynuyor.
Ve
Bayraklar dalgalanıyor sevgilim.
Sarmaşıklar eski evleri ele geçiriyor.
Sen bu gece ulaşmaya değmeyecek kadar ıraksın.
Bu sabah sevilmeye değmeyecek kadar ben değilim.
Gün ışığı karanlıklarıma meydan okuyor sevgilim.
Tekerlekler hiç olmadığı kadar hızlı dönüyor.
İdeolojiler ve kuramlar her biri kendini yıkıyor sevgilim.
Gölgelik bulamayan zavallı serçem şafağın siyahlıkla buluştuğu an ölüyor.
Ben çiçeklerimi har vurup harman savuruyorum.
Hangi ben yara bere çıkıyor
Kendimle girdiğim kavgalardan?
Naftalin kokulu “emek” gibiyim.
Dünyayı ince eleyip sık dokuyor ve sevgime emek dikiyorum.
Hayır sevgilim. İnanma dediklerime.
Nergisler açıyor ve dünya göz kamaştırıcı bir şekilde nefsime hitap ediyor.
Sen yarın denizlere açılıp gidecek kadar benim için yaratılmadın.
Sonbaharlarım bahar açtırıyor.
Okunmamış ve hiç yazılmayacak mektuplarına pul bak sevgilim. Umurumda değil.
Buralar da Dante’nin cennetine benzemiyor.
Son sonemde yeniden doğuyorum kendime.
Sevgilim
Sen kendini bulana kadar ölü kalacaksın hâlbuki.

Zeynep Kabadayı

Paylaşmak güzeldir...

Sol Göz Sağ Göz Giriş Baykuş
+ kaç yapar acaba? Cevap Bekleniyor
Şifremi Unuttum
Yükleniyor...