Büyük Noktaya Yolculuk

Gece Gündüz
A A

Büyük Noktaya Yolculuk

Açılış ve kapanış saatlerimin olduğunu düşünüyorum. Mega kentin süratli çırpınışlarında, evrenin ortasında, bu dar kaldırımlı fakat büyük sokakta kala kalıyorum.

Önce zemin, sonra suretler ve birkaç kedi geçiyor. Bulutlardan bir selam alıp yer altına iniyorum. Önce bir, iki ve onlarca ışık hızı süresince kişi geçiyor gözlerimden ve de hayatımdan. Biraz önce vardılar, fakat artık yok. Evren hâlâ yerinde fakat ben değil. Bedenim ezberlenmiş adımlarımı devreye sokuyor. Ruhumun az önce kalktığını düşünüyoruz.

Boynum ağrıyıncaya kadar bulutların hareketlerini izlediğim o sıra, gök kubbede unutmuş olmalıyım.

Sensörlü bir merdivene adım atıyor, yeraltına göçen bir asansöre biniyor ve 20 saniye açık kalan bir kapıdan içeri atlıyorum. Sıkış tepiş bedenler fakat birbirine değemeyen yüzlerce ruhun içindeyim.

Âhüzar edip kendimi kendimle birlikte onlarca kilometre yanımda taşıyorum. Hep bir yerlere gidiyor, bir yerlerden geliyor ve bir şeye ulaşmak istiyorum. Layıkıyla insan olmak; kendimden ve bizlerden, hayır sizlerden kaçmak için yolları sürüklüyorum peşimden. Birkaç ölmüş yazar takip ediyor darmadağınık çantamın içinde bizi; sayfalar açıyor ve kapatıyorum. Düşünceleriyle var oluyorum. Gök kubbeyi göremeyen gözlerim birkaç konuşma baloncuğu yaratıyor insanlara. Söyleyemedikleri, duyulmadıkları, duyuramadıklarını tahmin etmeye çalışıyorum. Layıkıyla seviyorum onları. Evet, evet içselleştiremediklerimi değil. Bazılarını.

En iyisi birkaç melodi çağırmak. Vazgeçmek dünyadan ve içindekilerden. Bir güç hayal etmek ve üflemek yalnızlıklara.

Tekrar evreni ortasındaki o noktadan varlığımı sürüklüyorum güzel günlere. Biz geliyoruz.

Zeynep Kabadayı

Paylaşmak güzeldir...

Sol Göz Sağ Göz Giriş Baykuş
+ kaç yapar acaba? Cevap Bekleniyor
Şifremi Unuttum
Yükleniyor...