Yalnızlaştık

Gece Gündüz
A A

Yalnızlaştık

Yalnızlaştık.
Bir merhabaya hasretiz.
Ya da bir hoşça kala.
Hasretiz şen kahkahalara, hoş sohbetlere.
Çayımızı yudumlarken saatlerce konuşmaya.
Hasretiz.
Daha da kötüsü,
Umursamaz olduk artık kimsesizliğimizi.
Hanelerimizde üst üste yaşarken birbirinden habersiz.
Ya bin yaşatıyoruz bize dokunmayan yılanı.
Ya da üç maymunu oynuyoruz.
Sevmiyoruz oyun dışında kalanı.
Ama ben görüyorum, duyuyorum ve biliyorum.
Yalnız oluşumuzu,
Geceleri sessizliğimizi,
Kalabalıklar içinde yapayalnız yürüyenleri,
Başınız yastıkta iken aklınızdan geçenleri.
Ne ara bu hâle geldik?
Ne ara bir başımıza kaldık koskoca dünyada?
Hatırlar mısınız merak ediyorum.
Bugün dolmuşta yanınızda oturan yaşlı teyzenin yüzünü.
Ya da bir mendil satmak için yanınıza yaklaşan çocuğun sözünü.
Hatırlamıyoruz elbet.
Görmedik, duymadık ve bilmiyoruz.
Öyle değil mi?
Öyle bir durumdayız ki şimdi bizler.
Duvarlarımız var.
Uzun, aşılması imkânsız duvarlar.
Çalan olsa da kapımızı bakmıyoruz çoğu zaman.
Bazen şöyle bir yeltensek de vazgeçiyoruz.
Sesimizi çıkartmadan bekliyoruz.
Evde yokuz…
Uzaklaşıyor adım sesleri.
Kaldığımız yerden devam.
Anlayamıyorum.
Üzülüyorum.
Ve korkuyorum.
İnsanlardaki soyutlaşmanın bu denli somut olmasından korkuyorum.
Ne yazık ki bizlere;
Aynı resmin parçasıyken farklı çerçevelere girmek istiyoruz.
Ama yırtılırsa resim,
Ve koparsak birbirimizden,
Girdiğimiz hiçbir çerçeve,
Anlam yüklemez bizlere.

Yusuf Samed Karakuş

Paylaşmak güzeldir...

Sol Göz Sağ Göz Giriş Baykuş
+ kaç yapar acaba? Cevap Bekleniyor
Şifremi Unuttum
Yükleniyor...