Volkan Arslan

Seffaf Resim Volkan Arslan
Seffaf Resim Volkan Arslan
2. Nesil Yazar 18
Gece Dergi Yazarı
Unutmayın

Unutmayın

İnsanı zehirler bildiği şeyler İnsan en çok bildiği denizde boğulur Savrulduğumuz ya da bilmediğimiz Yerlerden zarar gelmez asla Ne yaşarsak
Gerisi Lafügüzaf

Gerisi Lafügüzaf

Umudun kırılmaya başlar Bütün sankiler üstüne düşer Her kaldırımda bir çiçek intihar eder Bilinmez bir seste kaybolur Kendi sesini unutanlar
Dilimizde Açan Papatya

Dilimizde Açan Papatya

Ben oturup izlerim camın kenarından Sokaktan su misali akıp geçen insanları Kedime bir dilek tutarım Kendime bir isim bulurum Kimsesiz
Unutmak

Unutmak

“Unut beni.” demiştin giderken dedem Alzheimer hastası olmuştu bir tek babaannemin adını unutmamıştı unutmayı kolay bir eylem gibi söyledin tam
Rüzgar Niyetine

Rüzgar Niyetine

Ruhum kıyama durmuş gibi Nöbetler yaşarım kesiklerimde Kıpırdamam, kıpırdatmazlar Öylece beklerim çığlığın dinmesini Sokakları arşınlarım Herkes beni önemsemez Ben dilsiz
Beş İle Yedi Arası

Beş İle Yedi Arası

Gerçeğim denize düşerken Yansımalara emanet ettim kendimi Beş vakit uyudum Yedi vakit uyanık kaldım Gözlerimi suya düşürdüm Beklemeden durakları geçtim
Gece İnfaz Sirenleri

Gece İnfaz Sirenleri

Gece keser omuzlarımı Düşer omuzlarım sere serpe Felekten bir gece çalar duygusuz saki Dert üstüne insanlar düşer Kedere su katıp
Kısa Cümle Uzun Hayat

Kısa Cümle Uzun Hayat

Çok uzun cümleler kurmak yersiz Kısa bir cümle özetler bizi Gittiğin yerde bir çiçek ek Ve camının önüne koy Ben
Seni Öyle Bir Gecede Terk Edeceğim

Seni Öyle Bir Gecede Terk Edeceğim

Seni öyle bir gecede terk edeceğim ki Yanı başından ayrılacağım Yastığa başını koyduğun anda çıkıp gideceğim kapıdan Bir kendimi alacağım
Bekle Beni Sevdiğim

Bekle Beni Sevdiğim

Bitti sanma sakın bizi asla teslim olmayalım ayrılığa Ağır yara aldık bu savaştan savrulduk, yerden kalkmak mümkün olmayabilir hiç hakkımız
Kapındaki Her Detay

Kapındaki Her Detay

Kaç kapı kapandı üstüme sayısını bilmiyorum inkar etmedim bekledim çoğu kapıda hani kapı açılsa elim yüreğim doluydu elde papatyalar gönülde
İkili Koltuk

İkili Koltuk

Sana aşkın gözünden bakardım Aşkın dilinden konuşurdu dilim Seni bir akşam güneşi sadeliğinde Sevmek için yarışırdı gönlüm Ben senin olabilmek