İnsan

Gece Gündüz
A A

İnsan

Uyandım güneş doğmadan
Doğruldum yatağımdan, üryan
Bir esinti ile bilincim yerine geldi
Yola koyuldum ilk ışık kaybolmadan

Sabah, ruhumu okşayan bir eldi
Güneşin ışıkları göz kapaklarımı deldi
Yol yorucuydu, özellikle geçerken
Gördüğüm güzellikler aklımı çeldi

Çok yanlış yaptım eğri doğru seçerken
Hatalarımı anladım ektiğimi biçerken
Dirildi zihnim ve açıldı gözlerim
Ellerime dökülen ebed suyundan içerken

Bazen oturup bir taşa geleni geçeni gözlerim
Yolculukta geçen güzel günleri özlerim
Böyle geçermiş bir ömür, böyle yaşarmış bir insan
Yolum kaybolsa da kaybolmuyor sözlerim.

Yavuz Selim Şen

Paylaşmak güzeldir...

Sol Göz Sağ Göz Giriş Baykuş
+ kaç yapar acaba? Cevap Bekleniyor
Şifremi Unuttum
Yükleniyor...