İsimsiz Bir Türkü Oldum

Gece Gündüz
A A

İsimsiz Bir Türkü Oldum

Bir türkü dinliyorum
şehrin en uç noktasına oturmuş
bir türküyü kana kana içiyorum
insanların gözlerine baka baka
içimi kaplayan bütün karanlığı
akıtıyorum parmak uçlarımdan
kentlerin, köylerin, kasabaların
yollarından geçiyorum
taş yollar, toprak yollar, asfalt yollar
içime doluyor
binlerce ayak izinden seziyorum
gözümün dalıp gitmelerini
bir arabanın radyosunda
bir dağ başında çobanın kavalında
buluyorum sesimi
kendi sesimin bana yabancılaşmasını izliyorum
gece yarısı sabahçı kahvelerinde
güneşten önce çıkıp adımlıyorum yeryüzünü
ayağımın değmediği yer kalmıyor
ezip geçiyorum toprağın çatlağını
lanet okuyan insanların lanetlerine göğüs geriyorum
tenimden bir parçayı kurban ediyorum oracıkta
ruhumun saklı kalan kısımlarından bir çaput bağlıyorum
kendi dilimce kutsal sayıyorum
herkes gelirken umudu bulmaya
ben adımlıyorum
selamsız gönülsüz terk ediyorum parçamı oracıkta
çok sonra fark ettim topalladığımı
çok sonra fark ettim ruhumun kalmadığını
çok sonra fark ettim benim artık ben olmadığını
şehrin en uç noktasına oturdum
isimsiz bir türkü oldum
bir çaput parçası oldum
ben şimdi kim ne istediyse o oldum.

Volkan Arslan

Paylaşmak güzeldir...

Sol Göz Sağ Göz Giriş Baykuş
+ kaç yapar acaba? Cevap Bekleniyor
Şifremi Unuttum
Yükleniyor...