İkili Koltuk

Gece Gündüz
A A

İkili Koltuk

Sana aşkın gözünden bakardım
Aşkın dilinden konuşurdu dilim
Seni bir akşam güneşi sadeliğinde
Sevmek için yarışırdı gönlüm
Ben senin olabilmek için
koştum soluksuz ve terli
Ayak uçlarına düştüm
Papatyalar kaldırdı
Heyecanı bir kuşa benzeyen gönlümü
Ben sana hep çocuk sevinci ile geldim
Bayram sevincim
İlk gururum, ilk düşüm
Seni tanıdıkça
Seni bildikçe
Bir hayale tutundum
Evimin ikili koltuğunda
Koltuk eski ve yorgun
Ama sen o anda
Bahar ettin orayı
Cennet sanki kuruldu
Bu sefer yasak meyve yok
Kimse kovulmayacak
O cennetten
Sen o eski koktuğu
Gönlümün başkenti yaptın
Sonra gözlerim karardı.
Düştüm,
ayağa kalktığımda tanımadığım insanlar
Bilmediğim yüzler
“Sevgilim bunlar kim?” diye sordukça
Yer ile bütünleşti bedenim
Kiminin yatağından geliyordun
Kiminin salyasından
Kimi seni avucunda küçültmüş
Bunlar kim sevgilim?
Onlar aslında hep varmış
Ben o eski koltuktaki hayalde kalmışım
Aslında her yer ter, gözyaşı ve ihanet
Ben bir hayale dalmışım
Beni o yere gömüp gittiler
Sende onlara ile gittin
Olsun sevgili mutlu ol
O yabancılar ile
Nasılsa onlar bilmez Sevdayı
Ben bilirdim
Toprak altında işe yaramaz sanma sevgi
Belki bir papatya benim aşkım ile kokar.

Volkan Arslan

Paylaşmak güzeldir...

Sol Göz Sağ Göz Giriş Baykuş
+ kaç yapar acaba? Cevap Bekleniyor
Şifremi Unuttum
Yükleniyor...