Biraz Varım

Gece Gündüz
A A

Neyi istediğim önemli değil
neyi söylediğim de
hissettiğim hisler
onları ifade etmek de gelmiyor içimden
sessizliği kendime siper etmiş
yürüyorum
koşuyorum
emekliyorum
bazen seviyor
bazen kaçıyorum aşktan
yemeğimi usulca yiyorum
sokak satıcılarından
samimiyetsiz ayak üstü sohbetlerde
dertlerimi anlatıyorum
ben oradan ayrılmadan unutacak satıcılara
çiçek yetiştirmiyorum bir gün solar korkusuna
kuru bir toprak parçasını suluyorum
güneş doğmadan penceremin önüne
sokaktaki insanlara bakıp yüzümü satıyorum
o gün aynada bana ait olmayan ifadeyi
umarsızca onlara veriyorum
küskün, kırılgan, masum, öfkeli
insanlar görüyorum sabahın en kör saatinde
otobüs duraklarında
akşamdan kalma huzurunu uykuya yatırmadan
öldürmüş insanlar görüyorum duraklarda
başımı alıp gidiyorum
başımı kesip bırakıyorum
başımı emanet ediyorum
tekinsiz, güvensiz, yarınsız insanlara
bir daha beni alıp taşıyacak tahtı
yakıp ısındığım geliyor aklıma
avuçlarımda bir nokta ısınıyor
bir anda ona sığınıp
dalıyorum keskin Ankara ayazına
Gecekondular yıkılıyor içimde
ağlayan eşler, öfkeli babalar, her şeyden habersiz çocuklar
yatıyor içimde
kimse olmaya değil
benzemek değil ötekine berikine
her şey olmaya niyetlenmek
her şeyin içinde kendini bulmak
ben tam sayılmam
eksik de değilim
hiçbir şeyden az da değilim
ben gördüğün dokunduğun her şeyde
biraz varım
şimdi gök yıkılsın
toprak kendini satsın
savaş meydanlarına lanet olsun
ben buradayım
ben yaşıyorum
nefes aldığım sürece
var olacağım inadına.

Volkan Arslan

Paylaşmak güzeldir...

Sol Göz Sağ Göz Giriş Baykuş
+ kaç yapar acaba? Cevap Bekleniyor
Şifremi Unuttum
Yükleniyor...