Ürkme Sevgilim Benden

Gece Gündüz
A A

Ürkme Sevgilim Benden

Bazen düşünüyorum da, düşünmemek gerekiyor bence.

Bir ütopya mıdır korku?
Korkuyorsun çünkü belli bir yerden sonra.
O yer,
Yani geldiğin yer, hiçbir yer aslında.
Bağışıklık mı kazandırır lanet olası gidişler peki?

Ve böyle böyle sürüp giden düşünmeler biriktirdim, sıralı gecelerde.
Ki düşmekten beter oldu her defasında içim.
Öpülse, sevilse hırpalanan iç dünyamın uyduları,
Belki de,
İçimde, gözyaşlarından kentler inşa olur.
Ve ses tellerin batar ruhuma.
O da,
Salıncakların, darağaçlarının, çocukların içimde sallanması,
Her baharın dar, her ağacın mezar olması demek.
Saatlerce, şiirler okusam sana,
Bir parkın, bir bankın çift kişilik yalnızlığından.
Ve her mısrada,
Seni, gülüşünden öpecek,
Şivenden sevecek birilerine denk gelmedin diye,
Çarmıha gersem, bütün dünya nüfusunu..
Nasıl oluyor da, senin dünyan benim dünyam oluyor,
Ve nüfus, senle sınırlı kalıyor.
Bu neyin politikası?

Bir ara, cılkı çıkmıştı dünyanın.
Başının arasında ellerin,
“Ölürsem, üzülür müsün?” demiştin.
Üzülsen, öleceğimden haberin yoktu sanırım.
Omuzlarımın arasına, o an bir yük bindi.
Gözün olayım,
Sakın beni!
Parmak izlerinde çaresizlik izleri var.
Ağlarsan, içim göçer yedi meskenli bir uzaklığa.
Ağlarsan, yanı başım uzak kaçar.
Ürkme sevgilim benden.
Ben de insanım, her erkek kadar.
Ve hepimiz aynıyken, farklı olmak nedir anlatamam sana.
Ben de insanım bu yüzden, en az birkaç hayvan kadar.
Ve sen de, en az bir Yunan mitolojisi edersin.
Yüzünde, yüz tane gök var.
Bir inanç sistemi gibi.
Bulutlardan bihaber,
Ağlaman, bereket habercisi.
Avuç içlerimde damlalar…
Hepsi sen, sen, sen..

Usame Yördem

Paylaşmak güzeldir...

Sol Göz Sağ Göz Giriş Baykuş
+ kaç yapar acaba? Cevap Bekleniyor
Şifremi Unuttum
Yükleniyor...