Sevgili Dost

Gece Gündüz
A A

“Sevgili Dost,
Kalbimi alıp uzaklara gitmek istiyorum.” demişti Ali Ural.

Ve ben de ekledim: “O kadar uzağa ki kalbimin dahi bilmediği bir yere…”

Hep gitmek isteriz. Bazen görmediklerimizi görmek için; bazen gördüklerimizden artık hoşnut olmadığımız için. Ama gitme isteği asla durmaz, azalmaz. Farklı hayaller, farklı kişiler ama sonuç hep aynı; gitmek. Kalbim gelmek ister miydi, bilmiyordum. İçimdeki herhangi bir şey, gitmek ister miydi, bilmiyordum. Düşünmek, sadece daha kötü yapıyordu. Düşündükçe aklımın o karmaşık mantığı devreye girip yine milyonlarca sebeple düşüncelerimi kendince iyileştiriyordu. Ama ben, iyileşmek istemiyordum. Özgürce düşünmek hastalıksa hasta olmayı yeğlerdim bir kafesin içinde kalmaktansa. Çizdiğim yolun hatalardan oluşması, ikinci bir planımın olmaması ve buna rağmen gitmek isteyişim, mantığımı ilgilendirmiyordu. İçimdeki diğer üç kişiye de aynısını söyledim. Çünkü bu kez düşünen bendim.

Saf ve tüm benliğimle, diğer yanlarımdan ayrılarak düşünüyordum. En son ne zaman olmuştu bu, hatırlamıyordum bile. Bazı anlar, anımsayamayacağım kadar uzaktaydı. Ben, tüm bunlarla cebelleşirken sigaram da sönüp gitmişti. Yine içmeyi unutmuştum. Zaten sigara da içmiyordum. Bağımlı değildim ama bir paket hep dururdu çantamda. Bir iki hafta saklar, bir iki tane içer, sonra kalanı yolda birine verir, yeni paket alırdım kendime. İçmiyordum ama elimi uzattığımda orada olsun istiyordum. Elimi uzattığımda kendimi bulamadığımdandı sanırım; bir şeylere erişebilmek istiyordum. Yapabileceklerimi bilmek ve inanmak… Ayağa kalkıp uzanan o eli tutup kendi hayatıma dahil olmak istiyordum. Benden başka herkes oradaydı ama ben gidemiyordum.

Kendimi şiirlere, müziğe, sözlere, geceye vuruyordum. Belki bir arka kapı bulurum kimse görmeden, sessizce dâhil olurum diye. Kendime istenmeyen misafir, kendime yabancı ve fazlalıktım. Aksini düşünemiyordum, denesem bile elimde kalıyordu tuttuğum her yer. Tüm bunları tek nefeste düşünürken durdum. Düşünecek bir şey kalmamıştı. Kelimeler bitmiş, müzik yetersiz gelmeye başlamış, hiçbir şey birbirine uymaz olmuştu. Ahengini kaybetmişti her şey. Durdum. Çünkü sadece durabiliyordum. Kalbimi alıp gidemedim. Kendime bir yer edinemedim. Ama çok güzel durdum.

 

Şule Katarcı

Paylaşmak güzeldir...

Sol Göz Sağ Göz Giriş Baykuş
+ kaç yapar acaba? Cevap Bekleniyor
Şifremi Unuttum
Yükleniyor...