Kör

Gece Gündüz
A A

Sınırların var. Sınırlarını dayatmalar çizmiş, baskılar ve insanlar çizmiş. Başını kaldırıp da insanların yüzüne bakmaya cesaretin yok. Çünkü cesaret en koyu renktir, acımasızdır biraz; bir kez terk etti mi kırk nazla ya döner ya dönmez. İnsanların yüzüne bakmaya cesaretin yoksa madem durma, göğe bak… Ama artık kimse göğe bakmıyor Turgut…

Omuzları düşük, başları yerde insanların; toprağa bile ne basıyor ne bakıyorlar. Çıplak ayaklarla toprağa basmanın hazzına Alzheimer kalpleri… Gözleri ayakuçlarından medet umuyor insanlığın. Ayakuçlarından başka gidebilecekleri bir sığınak kalmamış. Uçlarda yaşayan ruhların sınırları engel; oysa özgür bırakıldıklarında ne kadar güzelleşecek dünya. Bakar körler, robotik eylemler ve herkes kendisiyle meşgul. Öyle meşguller ki hiçbir zaman ulaşılamıyor aranılan duygulara.

Kimileri de sessize almış kalbini. Bir teli titreşimde ama zaman yok sevmelere; “Sonra bakarım.” deyip görmezden geliyorlar. Ertelenen soğuk alarm sesleriyle bir olur mu kalp hiç? Dört odacık, sobalı, sıcak bir ev o. Sadece kan pompalasın diye mi yaratıldı? Kesinlikle hayır. Sevginin, duyguların, kara sevdaların ana vatanıdır kalp. Gözlerin kör olma ihtimali her zaman vardır ama kalp gözü asla kör olmaya aday değildir.

 

-Fatma Hilal Kantarcıgil-

Sizden Gelenler

Bunu neden başkaları da okumasın ki?
Paylaşmak güzeldir...

Bak bir de bu var...
İzmarit
İzmarit

İki kez patladı silah... Kısık bir inilti duyuldu, kargaların sesi kesildi birkaç saniyeliğine, sürücüler kornalarına asıldı. Yöneldim, yatağımın dibinde duran,

Kapat