İstanbul’da Sensizlik

Gece Gündüz
A A

Bugün bir başka uyandım
doğruldum titrek bir ışık huzmesiyle
fakat hiç tadım tuzum yoktu
sanki bir şeyler eksik hayatımda
dışarıdan birilerinin sesi geliyordu
kalktım açtım pencereyi
seyre durdum İstanbul’u ve seni
hemen atıverdim kendimi İstiklal’e
bir yanda tramvayın çan sesi
diğer yanda ise bir eski bando
biraz yürüdüm ve kaldırdım kafamı
siren sesleriyle bozuldu huzurum
birileri adımı fısıldar gibiydi
dönüp de soramadım: “Bana mı dediniz?”

gözümden birkaç damla akıverdi
hatırladıkça o ay ışığındaki gamzeni
ne güzel bir çifttik meğerse
sen bir kalemdin ben ise kağıt
sen Leyla’ydın ben de bahtsız mecnun
kopardılar bir çiçek misali hayattan

sensizlik çok zormuş
hatırladıkça 14 Şubat’ları
İstiklal’deki barları
ey, sensiz olmuyor İstanbul
ne senden ayrılabiliyorum
ne de sensiz kalabiliyorum İstanbul.

 

-Boratay Ertan-

Sizden Gelenler

Paylaşmak güzeldir...

Sol Göz Sağ Göz Giriş Baykuş
+ kaç yapar acaba? Cevap Bekleniyor
Şifremi Unuttum
Yükleniyor...