Gökyüzü

Gece Gündüz
A A

Gökyüzü; terk edilmiş, akan damlalar artık onun değil, yeryüzünün. Bu yüzden gökyüzü hep tek başına… Ne kadar biriktirirse biriktirsin bencil yeryüzü ondan alıyor bu damlaları ama o, yine de vazgeçmiyor biriktirmekten çünkü biliyor, o damlalara ihtiyacı olanlar var. Her damla hayatından bir parça ama o, vazgeçmiyor sevdiklerini düşünmekten; arada sinirlense de bizi sevgiden, maddiyattan eksik bırakmıyor, her düşen parçada canı yana yana…

Bazen masmavi gökyüzüne bakıyorum da tek başına; fakat kimi zaman da yine, yeniden değerli parçalarıyla… Bu bir döngü de olsa gökyüzü, bile bile vazgeçmiyor; her şey aynı gibi görünse de aslında hepsi birbirinden farklı anlamlar taşıyor, hepsi bir başka umudun anahtarı oluyor. İşte bu sebeple yalnız kalmaya, kendinden bir parça vermeye dayanabiliyor gökyüzü; onun tek istediği gülen gözlere şahit olabilmek, sevdiği yeryüzünün iyi olduğunu bilebilmek; ancak bu şekilde yalnızlığını, içinde susmak bilmeyen egosunu susturabiliyor, ancak bu şekilde geleceğe umutla bakabiliyor…

Damlalar… Gökyüzünden düşen damlalar söylüyor: Hayatta bir döngü içinde olsak da halimizden memnunuz; çünkü her şey tek seferlik ve anlık, o yüzden sadece andayız biz. Bize ihtiyacı olanlar var; bu yüzden bu döngüyü bırakamayız, sahibimizin gölgesinde kalamayız. Bunu bilen gerçek sahibimiz gökyüzü de bize iyi bakıp yolluyor yeryüzüne… Kim bilir, belki de sevdiğine yardım ediyordur, sevilmediğini bile bile, her an kendinden bir parça vere vere… Hayat da böyle; her birimiz, sevgimizi hak etmeyen sevdiklerimiz uğruna neleri feda etmiyoruz ki… Bu, yıllar boyunca devam etmiş ve edecek olan kısır bir döngü de olsa yaşamımız boyunca bize düşeni yapmalıyız; aynı gökyüzü gibi, sevginin hak ettiği gibi.

 

-Ayşegül Kanatoğlu-

Sizden Gelenler

Paylaşmak güzeldir...

Sol Göz Sağ Göz Giriş Baykuş
+ kaç yapar acaba? Cevap Bekleniyor
Şifremi Unuttum
Yükleniyor...