O

Gece Gündüz
A A

O

Günler geçti, aylar geçiyor. Zaman hiç acımadan akıp gidiyor. Ben gitgide daha fazla susuyorum. Suskunluklarımın bir haddi hududu yok. Avaz avaz haykırmak istediğim cümlelerim var, öznesi o olan. Susuyorum. Elimi son kez tuttuğu yerde dayayasım var namluyu ağzıma. Duruyorum.

Yarı yolda bırakışının yangını ilk günkü gibi değil artık. Hissediyorum; gün ve gün soğuyorum. Gün ve gün uzaklaşıyorum onun olduğu her sokaktan, her şehirden. Adını eskisi gibi sık anmıyorum mesela, gözlerinin hiçbir şeye benzemeyen yeşili eskisi kadar gelmiyor aklıma -bu cümleden sonra bir damla yaş süzülüyor yanaklarıma-. Sevinmem gerek fakat sen bilirsin. Seni sevmekten çok, seni sevmeyi severim ben. Bu çok değer verdiğin bir hayvanı öldüğü halde gömememek gibi bir şey. İstesem şimdi gömeceğim seni ruhumun en derinlerine fakat -derin bir nefes-… Fakat ile başlamayan cümlelere kavuşmak umuduyla…

Aradan yıllar geçecek, seni; o hani hiçbir şey ile tarif edemediğim sevmelerim bitecek. Defalarca yarıda bıraktığın ikimiz adlı yol, artık haritadan da silinecek. Zaman ikimize ait her şeyi silecek. Belki hayat karşıma yine çok seveceğim birini çıkaracak, bilinmez. Ama çok iyi bildiğim bir şeyler var ki:

“Kimse sen gibi yarı yolda bırakamayacak beni, kimsenin elini öyle sıkı tutmayacağım.
Kimse bıraktığın o boşluğu dolduramayacak, kimseyi içime böylesine doldurmayacağım.
Kimse başımı sen gibi yere eğdirmeyecek, kimsenin gözlerine sana bakar gibi bakmayacağım.
Kimse gönlümü sarmaşık misali saramayacak, kimseyi zehir olduğunu bile bile sevmeyeceğim.”

Şevval

Paylaşmak güzeldir...

Sol Göz Sağ Göz Giriş Baykuş
+ kaç yapar acaba? Cevap Bekleniyor
Şifremi Unuttum
Yükleniyor...