Kayboluşlar

Gece Gündüz
A A

Kayboluşlar

Artık nereye ait olduğumu dahi bilmiyorum. Toprak anaya mı yoksa göklerdeki bulutlara mı; sahi nereye aidim ben, senin yüreğine mi yoksa öfkene mi ya da bağırırken titreşen ses tellerine mi aidim… Tanrı şahidim, ben de bilmiyorum. Bir başınayım, dolanıyorum sokaklarda işte. Yalnızım, soğuktan ellerim morarmış, yoluma gelen çakıl taşlarını tekmeliyorum. Sırtımdaki çanta gittikçe ağırlaşıyor.

Yüreğimi parçalarken giydiğin eldivenlere gerek yok; ben, senin nefesine aşinayım. Korkma, kimseler bilmeyecek. Yaşamak için verdiğim onca çabaya rağmen, her seferinde ansızın boğazıma yapıştığını, kaburgalarımı kırıp kalbimi söküp çıkarttığını… Ellerin kirlenmesin diye giydiğin eldivenleri ama kirlenen ruhunun çözümü olmadığını… Korkma, herkesten saklayacağım; bütün gülüşlerimin altına gizlenen hüznüm gibi öyle güzel saklayacağım ki bazen ben dahi unutacağım nerede olduğunu, bütün bedenimi saran o hüznün.

Günbatımında, küçük bir sandalın içinde ufka yol alırken saklamaktan yorulduğum tüm hüznümü hissetmeni istiyorum. Bütün gözyaşlarımın tükenmesini hissetmeni istiyorum. Yanan her zerremi hissetmeni istiyorum. Bütün küllerimin suyun saf güzelliğiyle buluşmasını…

Gün batarken uzatıp mumları, güneşimizin son damlasını da yakalım sevgilim. Özgürlüğe şiirler yazalım. Şişenin dibindeki son damlayı dahi dikelim kafaya. Ve bırakalım savaşmayı, çıkartalım eldivenleri. Parçaladığımız tüm yürekler, en azından üzerlerinde parmak izlerimizi hak ediyorlar.

Selen Demir

Paylaşmak güzeldir...

Sol Göz Sağ Göz Giriş Baykuş
+ kaç yapar acaba? Cevap Bekleniyor
Şifremi Unuttum
Yükleniyor...