Asfalt

Gece Gündüz
A A

Asfalt

Günlerden yalnızlık. Siluetin karşımda. Anlatıyorum gene ünlülerimin bile uyumsuz olduğu kelimelerle sana kendimi. Kulaklarına tıktığın pamukları sinirlice çekiştirdiğimi sanıyorum; bir de bakıyorum ellerim uzak, çok uzak o güzel yüzüne. Yaklaşamıyorum; her bir adımda beş adım geriye atıyor siluetin beni, laflarıyla tokatlıyor. Dizlerim kanıyor. Asfalt çok sert… Güneş bütün sıcaklığıyla ısıtmış yolları, eritmiş sana gelen yolların asfaltlarını. Koşuyorum sanıyorum sana oysa yerimde sayıyorum. Gece vakti siluetin başucumda ama kulakları tıkalı, elleri uzak; o bana artık bir yabancı. Kendime bunu yediremiyorum. Uzak olmayı, senden uzakta kaybolmayı… Yolumu bulamaz oldum. Çıkmaz sokaklardan çıkmaya çalışmakla geçti ömrüm. Olmaz denileni oldurmaya çalışmakla.

Bütün sinirimle vazoyu fırlatıyorum. Senin, en sevdiğim çiçekleri aldığında; onları misafir edeni hani. Paramparça oluyor ruhum gibi. Senden kalan son anıyı parçalamanın verdiği hüzünle karışık rahatlık sarıyor tüm vücudumu. Kanımda çözünüyor huzur sandığım umutsuzluk. Yapayalnızım. Gece yıldızlar parıldarken, umutsuzluk kanımda kaynarken; ben asfalta gömülüyorum…

Selen Demir

Paylaşmak güzeldir...

Sol Göz Sağ Göz Giriş Baykuş
+ kaç yapar acaba? Cevap Bekleniyor
Şifremi Unuttum
Yükleniyor...