Kış Hanımelisi

Gece Gündüz
A A

Kış Hanımelisi

Vakit sonbahar zamanı.
Valiz toparlamaya başlayan güneşim, yine her zamanki yerinde.
Doludizgin devam eden bir Tuna Kiremitçi sayfalarında kayboluyorum o sıralar.
Bir Türk kahvesi eşliğinde dizmeye çalışıyorum uçuşan kelime balonlarımı.
Bir önceki şiirimin son dizelerinde kaldı o makus kaderli fincanım.
Melankoliden asılan suratlarınızı hatırlar gibi oluyorum nedense.
Unutmak ne mümkün geçmişe havalanan o göz pınarlarınızı.
Bir haber ile çalıyorum, gelirse diye aralık bıraktığınız kapılarınızı.
Farklı fincanımın aynı sadeliğinde yeni bir yolculuğa çıkıyorum bugün.
Sırtımda eskisinden daha dolu bir çanta.
Dizelerime emanet ettiğiniz gözyaşlarınız, biraz da birtakım hayal kırıklıkları.
Vakit sonbahar zamanı.
Dallarım yaprakları ile son vedasında.
Bin bir rüzgara, doluya, fırtınaya boyun eğmemiş dallarım.
Kimi kırık kimi yerinde bile değil.
İstikrarla bahar saçan çiçeklerim, kim bilir hangi belediye görevlisinin küreğinde arıyorsun kaybettiğin baharını.
Tüm prosedürler tamam gibi görünüyor. Öyle ya, mevsim ayrılık mevsimi değil mi?
Vakit sonbahar zamanı.
Azalışını izleyen bir akasya ağacı değilim artık, üzerime ayrılık şiirleri yazılan.
Bir kış hanımelisi oluyorum bundan sonra, umuda ilham veren.
Soğuğa kışa kafa tutan, kar taneleri arasından çiçeklenen.
Bundan sonra aynı kahvenin farklı fincanları, aynı kökün farklı gövdesi olalım.
Değişim, ona nasıl baktığınızla alakalı değil mi?
Vakit sonbahar zamanı.

 

Seher Kutlu

Paylaşmak güzeldir...

Sol Göz Sağ Göz Giriş Baykuş
+ kaç yapar acaba? Cevap Bekleniyor
Şifremi Unuttum
Yükleniyor...