Ben Gerek

Gece Gündüz
A A

Ben Gerek

Kayboluyorum.
Soluksuz kalıp ayaklanmalara başvuran,
Sıva tutmayan çatlak duvarlarım.
Son tüketim tarihi geçen,
Çamurdan pastalarım.
Vadesi dolup daha hiçbir pastaya sarılamayacak,
Rengi solmuş çimenlerim.
Takılıyorum, zaman zaman.
En çok da zamanın yerini tutturamadığı zaman.
Yerli, yersiz…

Bilakis özenle dizdiğim, umuttan taşlarım.
Çıkıyorum yeniden adım eksiltmediğim yollara.
Takıldığım taşlara tutunarak doğrulabiliyorum.
Öyle ya, yalnızca sebep olan sebep olduğu davaya bakabilirmiş.
Göze göz, dişe diş;
Bana da yıllarca ben gerek imiş.

Sıkı sıkıya çektiğin perdelerin.
Yağmurlu bir gecenin, ardında bıraktığı eşsiz toprak kokusu.
Gökyüzü gürültülü ve karanlıktı, evet.
Ürküp dışarıya açılan ne kadar kapın varsa kapattın, evet.
Toprağa dokunan her damla, gökyüzünün öfkesinin bir parçası mıdır?
Hayır.
Kuru topraklara dokunan her damla,
Kavuşmaların ardından eşsiz sıfatını layık gördüğün o koku,
Gökyüzünün kendini anlatamadıklarıdır.
Şimdi, dışarıya açılan ne kadar kapın varsa arala.
Yeni bir bahar daha kaçırmanı istemiyorum.
Cemre şu an toprakta.
Peki, ya sen senin için neredesin?

Seher Kutlu

Paylaşmak güzeldir...

Sol Göz Sağ Göz Giriş Baykuş
+ kaç yapar acaba? Cevap Bekleniyor
Şifremi Unuttum
Yükleniyor...