Rengine Kandım

Gece Gündüz
A A

Rengine Kandım

I.
En ucuz kitle imha silahıydı zaman ve ben seninle henüz yeni tanışmıştım. Düşünsene nefes aldığımız havanın aynısını, yedi milyar insanla aynı hayatta soluduğumuzu. Minyatür dünyalarımızın içinde düşüncelerimizi geliştirip ya bir tanrı kelamıyla ağaç kabuklarından inançlar yaratıyorduk; ya da atom bombasıyla birbirimizi katlediyorduk nefes alırken.

II.
Zayıf yanlarımızdan birbirimizin boynuna öpücükler dolarken; bir gün tekme vurursa diye ayağımın altındaki dünyaya Azrail, hep tetikte bekliyordum. Boynuma dolanmış son öpücüğünle ölmek istemiyordum aslında. Bana ilk bakan bir çift gözün rengine kandım; enine ve boyuna yaşarken.

III.
Azrail’in gözleri ne renkti? Bir mavilik hatırlıyorum en son. Kızgın okyanusların üstünden gitmeye yol açarken. Yolun tarifini son bakışmamıza yazmıştım. Evrenin ötekisindeyim. İlk kez duyduğum seslerin yönünden gidiyorum. Bağrışmalar, çığlıklar ve feryatların olmadığı. Açlık da yok burada yemek de. İcat edilen son makinenin ulaşabileceği yerler değil buralar. Çayın en tazesi var burada. Damağında hissedebilirsin tadını; anı her yudumladığında.

IV.
Nerede miyim? Tanrı zamanı bedava yaptı ya; satın almaya çalışanların gittiği yerdeyim. Vakit bol burada. Melekler volta atıyor sıkıntıdan. Fazla durmayacağım. İstediğim şeyin içinde bir hiç barınıyor. İstediğim hiçbir şey yok burada. Elma ağaçları arasından süzülüp yavaşça bir duanın açamayacağı kapılara doğru yönelmişim. Elinde anahtarları tutanlar cenneti vaat ediyor. Sıra sıra kuyruklar oluşmuş dünyanın ahiretinde. Vazgeçtim o an; ait olmanın huzurundan.

V.
Ölümün insanın elinde oyuncak olduğu daha ilerilerde yürüdüm. Herkes çocuktu burada; korkusuz. Ben korkuyordum. Kendimi sekiz yaşında buldum oyalandıkça. Elime oyuncak silah tutuşturduklarında ilk kendime doğrulttum. İşte ben tam burada bir çocuk öldürdüm.

VI.
Kaçıyor muyum? Arkama bakmadan düşüyordum gitgide bir isimden farklı bir isme. Kimisi bana şeyh diye hitap ederken şimdilerde, kimisi hiç tanımıyor. İstediğim gibi bir bilinmezlik yolculuğunun sonuna varamıyorum böylelikle. Hayır, daha ölmedim. Ama öldüğümü sanıyordum. Göz göze gelmeliyiz önce; uyanmamız için bu uykudan.

Emekli

Paylaşmak güzeldir...

Sol Göz Sağ Göz Giriş Baykuş
+ kaç yapar acaba? Cevap Bekleniyor
Şifremi Unuttum
Yükleniyor...