Söylenceler – 9

Gece Gündüz
A A

Yeni bir başlangıcın kıyısındayım. Bu, her pazartesi başlayıp akşamına bozduğumuz diyetler gibi değil de hayatımızın geri kalanının nasıl ilerleyeceğini belirleyen başlangıçlar türünden. İhtimaller; yeni bir yolda sıfırdan başlamak veya aynı yolu tekrarlamak için sıfırdan başlamak. Hayat, benim için sıfırdan başlamalardan sıfırdan başlama seçecek.

Hayat. Bazen insan hayatına müdahale edemiyor. Aslında benim için çoğu zaman böyle. Nehrin ortasına düşüvermiş yaprak gibiyim. Yolum, akışın sürüklediği yer. Müdahale etmeye çalıştığım zamanlarda da akış çoğu zaman galip geliyor. Gücü olmamak gibi değil de sanki daha çok üşenmek gibi. Üstüne düşünülecek çok şey var.

Kim olduğuna karar verememe sıkıntısı. Her duyguyu zirvelerde yaşamanın getirisi daha çok. Anlayışlıyken çok anlayışlı, kızgınken çok kızgın, mutluyken çok mutlu, âşıkken çok âşık, umursamazken çok umursamaz, istekliyken çok istekli. İçindeki iyiyle kötü kavga ederken ikisinin de zirveye oynaması. Kimsin? Her ikisi mi? Hiçbiri mi? Kim?

Yıllar önce hayatımdan öylece çıkıp giden bir dostun hüznünü hâlâ omuzlarımda bir yük gibi taşıyorum. Aşkından öldüğüm adamınkini ya da ne bileyim, kısa zaman önce kaybettiğim babaanneminkini bile değil de -hiçbir zaman iyi bir torun olamamıştım zaten- bir dostun hüznü. O olsaydı Söylenceler’e hiç meyletmezdim belki. “Hmm,” o zaman olay, belirli birine anlatmak değil de sadece anlatmak mı ki? Öyle olsaydı herhangi bir arkadaşıma da anlatabilirdim. Belki de olay, belirli birine anlatmak ya da herhangi bir arkadaşım olmayan birine anlatmaktır.

Aman, ben ne dediğimi biliyor muyum sanki… Gülücük.

Rüveyda Yılmaz

Paylaşmak güzeldir...

Sol Göz Sağ Göz Giriş Baykuş
+ kaç yapar acaba? Cevap Bekleniyor
Şifremi Unuttum
Yükleniyor...