Söylenceler – 8

Gece Gündüz
A A

Söylenceler – 8

Bak, bu esintide yıldızlara bakarak güzel şiir yazılırdı. Şükür ki şiirden anlamam. Anlasam da yıldızlar saklanmış zaten, görünmüyorlar. Yeryüzünde parlattığımız her yapay ışık, gökyüzünü biraz daha karanlık kıldı. Belki de içimizin karanlığını gökyüzüne bulaştırdık. Bilmem. Şiir yazmak için yıldıza ve esintiye ihtiyaç olması fikrine nereden kapıldığımı da bilmem.

Bir de yâr yüzü var tabii o başka mesele. O altından kalkamayacağımız bir mesele. Her bir çizgisine tapılası bir mesele. Bizimki yâr yüzü olmaya pek elverişli değil galiba da o apayrı bir mesele. Depresyon hırkasını çekip battaniye altında zırlaya zırlaya çikolata yediresi bir mesele. Ve meselelerin havada uçuşması.

Gecenin bir yarısı uykudan uyanıp yatağının ucuna oturmak ve hayatındaki her bir ayrıntıyı anlamlandırmaya çabalamak. İçindeki her bir karakteri yeniden tanımlamak. Asuman dâhil. Yanlış olan bir şeyler olduğundan emin olmak ama neyin yanlış olduğundan tam olarak emin olamamak. Sonra tanımlamanın ve anlamlandırmanın ucunu kaybetmek. Ve sonu mastarlı cümleler kurmak. Ya da kuramamak. Her neyse…

Sonra gözün saate ilişmesi ve “Şimdi uyumaya çalışsam, bir saate uyusam, alarmı 5 dakika uzatsam, uzay-zaman bükülse oradan 2 dakika geriye gitsem…” hesaplarına girişip kaç saat uyumuş olacağının hesabını yapmak. Yani bir hiç kadar hayatında, 5 dakika fazla uyuduğu uykuyu kendine kâr sayacak kadar uyanık kalmak için sebep bulamamak.

Galiba bir yanlışa daha meyletmeye karar vererek noktayı koymak.

Rüveyda Yılmaz

Paylaşmak güzeldir...

Sol Göz Sağ Göz Giriş Baykuş
+ kaç yapar acaba? Cevap Bekleniyor
Şifremi Unuttum
Yükleniyor...