Söylenceler – 3

Gece Gündüz
A A

Söylenceler – 3

Bir yıldan fazla süredir görüşemediğin eski bir arkadaşla bir araya gelme fırsatını yakalıyorsun sonra. “Ne de çok değişmişsin.” diyor. “Gözlerinin içi gülerdi eskiden.” diye de ekliyor acımasızca. “Yaşlandım diyorum sana da inanmıyorsun ki!” diyorsun üstüne de muzipçe gülümsüyorsun. Tebessümler dudaklardan göze geçmiyor. Gözlerinin içindeki gülümsemeyi nerede kaybettiğini bilmiyorsun.

İnsanların adaleti bekledikleri o koca binanın hemen karşısındaki parkta bir kayanın ardına sığınıyorsun. Hava sıcak, güneş tepede; insanlar evlerinde, işlerinde… Tek başına durup nefes almayalı uzun zaman olmuş. Özlemişsin. Kendin olmayı. Kendini kendin olarak tanımlamayı özlemişsin. Dünyanın tüm seslerini kısmışsın gibi. Uzun süre orada öylece düşünmeden oturuyorsun. Düşünmemeyi de özlemişsin. Uzun süre geçtikten sonra, böyle şeyler ancak filmlerde olur, deyip kalkıyorsun. Yürüyorsun.

Sonra birkaç talihsizlik oluyor. Çünkü hayatta bazen birkaç talihsizlik olur. Sadece yükünü hafifletmek istiyorsun. Yükün yük olarak bile görülmüyor oysa. Aslında bunu da önemsemiyorsun, daha fazla yükü yüklenmeye hazırsın. Yükleri paylaşmaya. Buna da izin verilmiyor. Sonra gün bitiyor talihsizliklerle. Neyin doğru neyin yanlış olduğunu ayırt edemiyorsun. Zaten bu ayrıma gerek var mı onu da bilmiyorsun ya.

Hayat bazı konularda tecrübene birkaç beden büyük geliyor. Tecrübeni denk ettiğinde bazen geç kalmış oluyorsun, bazen de olmuyorsun. Bazen de sadece bilmiyorsun.

Rüveyda Yılmaz

Paylaşmak güzeldir...

Sol Göz Sağ Göz Giriş Baykuş
+ kaç yapar acaba? Cevap Bekleniyor
Şifremi Unuttum
Yükleniyor...