VAR(yan)T

Gece Gündüz
A A

VAR(yan)T

Yazı mı tura mı sevgili Çokbilmiş?

Haydi, sen tura demiş ol, ben yazı… Hayır, yazmayı çok sevmemle bir ilgisi yok yazıyı seçmiş olmamın. Tura geldi değil mi? Hayır, çoğu zaman şanssız bir insan olduğumu düşünmemle bir ilgisi yok bu isabetli tahminimin(yersen)!..

Hani kararsız kalınan anlarda işleri kolaylaştıran bir yan yol, bu yazı mı tura mı meselesi… Bayılıyorsun zaten değil mi Çokbilmiş, gideceğin yere yan yollardan gitmeye?.. Yan yol olarak seçtiğine göre kolaydır muhtemelen, daha kısadır, daha az karmaşıktır; değilse neden yan ol olarak seçesin manyak mısın?

Öyle olmasa ana yoldan gidersin babalar gibi, heyt bee!

21 numara… Sana bir şey ifade eder mi Çokbilmiş? Normalde etmemesi lazım, ediyorsa bir iş var bu işin içinde 🙂 Benim içinse, anlamlı bir sayı oluyor kendisi. Bir otobüs numarası o… 21/Konak-Halil Rıfatpaşa otobüsü. Beni hafta içi her gün iki buçuk dakikada işime götürüyor. İstersem yürürüm aslında, ama seviyorum Konak’tan hareket edip kıvrıla kıvrıla Varyant’tan çıkmayı.

Varyant?

İzmirliysen ya da İzmir’le bir bağlantın varsa bilirsin Varyant’ı. Bilmiyorsan kabaca Eşrefpaşa ile Hatay’ı Konak’a bağlayan yol derler adama. Büyülü bir yerdir aynı zamanda, “Nerede büyüsü?” diye sorarsan, benim için büyülü kuşum, sana değil belki de. Sonra anlatırım belki biraz ama çok merak ediyorsan binersin sen de bir gün 21’e, iki buçuk dakikada görürsün görebildiğini!

E nereden geldi aklıma Varyant? İşte geçen gün işe geçerken, yine şahane gri (!) yağmurlu bir İzmir günüydü. Otobüsüm hareket etti, Varyant’ın ikinci kıvrımına geldi. Burnumu cama yapıştırıp (çocukluktan kalma bir alışkanlık, ara ara yaparım ) gözlerimi açabildiğim kadar açtım, görebildiğim en geniş açıyı yakalamaya çalıştım. “Şöyle bir tepeden baktım sana aziz İzmir” (evet aslı İstanbul’dur, çaktırma) modunda ilerledik otobüsle. Valla sıradan bir romantik olmakla itham edebilirsin beni ama manzara şahaneydi yahu… O gün otobüste olan sekiz kişiden biri olmadığın için ne kaçırdığını bilmiyorsun… Tarif edilmez bir hoşluk yayıldı içime mirim… Hani “Çikilata” yedin, uzasın diye verdiği tadın hazzı, damağına yapıştırdın, yavaş yavaş eriyor ağzında zaar… İşte öyle bir hoşluktu desem?.. (Ne diyorsun sen be deme, dene). Hıh, işte orada geldi aklıma, ne demek acaba bu Varyant diye. Aynen yazıyorum, buyur oku:

Varyant (kökeni Fransızca): Bir yol şebekesi üzerinde, belli bir noktadan ayrılarak başka bir noktadan aynı yolla birleşen ikinci derecedeki yol, yan yol, devam yolu. İkinci bir anlamı daha var, ama benim beynim bu birinci anlam üzerinde durdu nedense, seninki diğerini de merak ediyorsa, sevgili Google Amca sana yardımcı olabilir.

Yan yol yani, hani senin benim gibilerin; yani kolaycıların seçtiği türden. Ben seviyorum arkadaşım yan yolları, sokak aralarını… Ağaçlı yeşil olanları var; apartman çocuğuyum ya ben, içimi bir anda huzurla dolduran… Tenhası var en gizemlisinden; seni meraka yuvarlıyor… Rengarenk olanı var; neşelendiriyor ruhunu… Kapı önünde oturan teyzeli olanından var; yüzünde tebessüm yaratıyor. Gizli gizli sarılan sevgilileri olanı var; birileri görmeden çabucak sarılmanın verdiği heyecanlı halleri sana bile bulaşıyor…

Sonra bir telefon sesi uyandırıyor seni yan yollarla ilgili düşüncelerinden, anılarından. Kendine geliyorsun. Beyninin içinde kaybolduğun yan yollardan çekip alıyor seni tanıdık bir ses. “Ara sokaklardan çık gel artık ana yola, hayata karış” diyor. “Bak nasıl da akıyor trafik, nasıl da ışıklı ana yol.”

Bir mızıklıyorsun önce, “Bana ne gelmiyciimmm”. Yan yollar seni kırmızı ışıklardan koruyor çünkü Çokbilmiş?.. “Ya bekleyip kalırsam kırmızı ışıkta” diyorsun, ya o kalabalıkta birisi çarparsa sana, ya geç kalırsan varacağın yere, ya mesela bir ambulans çıkarsa karşına, paniğe sevk ederse seni… Koruyor işte seni yan yollar, sakin belledin oraları sen, güvenli kendince…

Bak şimdi ben de bir Çokbilmişlik yapacağım… Vakti gelmedi mi sence? Erteleyip durduğun bir şeyler illaki var hayatında… Bugün onlardan birine ana yoldan gitsene gözünü cesarete karartıp?..

Burnum camda, yağmur yağıyor, İzmir’de dağlar denize dik uzanıyor, üzerime doğduğum şehrin tuzlu kokusu siniyor. İki buçuk dakikada, aylardır olmayan şey oluyor beynimin içinde… “Şşşşşştt, merak yok sevgili Çokbilmiş, sana söyleyemem, ama ipucu verebilirim: Anayol bana, en yakın yan yoldan göz kırpıyor…”

“Şoför Beeeyyy, müsait bir yerdee!..”

* Yazıda bahsedilen “Çokbilmiş” sensin, benim, o sevgili okuyucu.

Pınar Pia

Paylaşmak güzeldir...

Sol Göz Sağ Göz Giriş Baykuş
+ kaç yapar acaba? Cevap Bekleniyor
Şifremi Unuttum
Yükleniyor...