Cemre

Gece Gündüz
A A

Cemre

“Dı dıt… Dı dıt… Dı dıt…”

Alarm sesiyle uyanan insanlardık…

Duydunuz alarmın sesini, haydi başlayın gündelik koşturmacalarınıza. Elinizi yüzünüzü yıkarken kafanızı kaldırıp yastık izi kalmış yanağınızın hemen üzerindeki gözlerinizle karşılaşın, her sabahın ezberinde olduğu gibi. Gülümsemeden aynada yansıyan kendinize, kolunuzdaki saate bakıp işe yetişme telaşınıza teslim olun.

Yani koş insan kardeşim, koş. Yolda, ülkelerindeki savaştan kaçıp gelmiş göçmen çocukların masum gözleriyle karşılaş; arabanın camını silmeye uğraşan ya da çaresizlikle önünde avuç açan… İçine otursun dünyanın adaleti(?) Köşeyi dönünce karşına çıkan yaşlı amcanın gözlerinde, kendini zaman zaman çok önemli zannetmene sebep olan egonun aczi ile yüzleş… Gazete okumuyorsun artık, akıllı telefonun, sosyal medyan var. Aç, iç açıcı(!) haberleri oku. Yine bir kadın cinayeti oku mesela; düşünceleri yüzünden bir gecede hayatları, itibarları elinden alınanları oku. Yanaklarını okşamaya kıyamadığın çocuklara, birilerinin nasıl kıydığını oku miden bulanarak. Adli tıp kurumu önünde bekleyen ailelerin tarif edilemez acılarını oku. Senin beğenmeyip çöpe attığın yemeği, çöpten çıkarıp yemek zorunda kalan adamın hikâyesini oku. İçin mi daraldı cancağızım? E aç biraz buram buram “Onu da yaptık, bunu da yaptık, şuraya da gittik, çok mutluyuz…” samimiyetsizliğiyle dolu sosyal medya hesaplarını karıştır. Tek tip insanların çokluğuna bakıp bir iç hesaplaşmaya git. Üç kitap okumamış, hiç insan sevememiş patronunun hırsıyla devam et gününe…

“Of içimi kararttın Allah’ın cezası dergi yazarı.” diyen sesinle kulağım çınladı sayın okuyucu. Haklısın, bence de burada kesmeliyim ama zaten sen kulağımı çınlatmasan da ben konuyu başka bir yere çekecektim. Çünkü hayatın tüm bu boğuculuğuna rağmen, hayatta kalmaya değer tek bir sebep görüyorum ve tabii ki bunu da seninle paylaşacaktım…

Çok değil bundan bir hafta önce bir şey oldu; cemre düştü havaya. Normalde her sene haberlerde spikerin duygusuz yüzüyle okuduğu sıradan bir haberken; bu sene anlam kazandı bünyemde. Oturup düşündüm biraz üzerine, mitolojik hikâyesini falan öğrendim mesela, bilmiyordum.

İmere/Emire denen bu şey, meğerse bir cinmiş. Sadece ilkbaharda görünürmüş; titrek ateşler saçarak gökyüzüne yükselir, sonra buza düşüp onu eritir, oradan da yere girer ve ısınmış toprakta buhar olup yükselirmiş. Arapçada “Kor durumunda ateş.” demek ya, tasavvuf bunu öyle güzel tasvir etmiş ki; “Temizlenmeyi ve yeniden doğuşu temsil eden ateş.” Aşk kavramlarının yakıcılığı ile de yakından ilişkilendirmiş.

Peki, ben onca karamsar sözden sonra niye cemreye bağladım mevzuu biliyor musun? Çünkü bu saçma dünyaya katlanmanın tek yolu sevgiden geçiyor; sevmekten… İnsanı sev, kadın erkek fark etmez. Çocuk sev. Aileni, dostlarını ya da o “biri”ni. Hangisini seveceğini ben öğretecek değilim sana bu yaşından sonra… Ama sev işte, büyük bir bağlılıkla sev; su gibi duru, karşılıksız, her zerrende hissedercesine sev. Hakkını vererek, büyük bir samimiyetle sev.

“Dünyayı sevgi kurtaracak” romantikliğiyle yazmıyorum bu satırları emin ol. Üst kirpiğinle altındaki birbirine kavuşup kapattığında perdeyi; yani gözünü güne kapattığında, sadece bu hissettiğin şey kâr kalacak yanına… Seni bilmem ama benim “Bu çağa ait değilim galiba.” dediğim günden beri tutunduğum tek dal bu; sevmek… Ben sadece güzel sevip güzel sevildiğimde hissediyorum kalbimin attığını. Fırsatın varken kurtulup ezbere hezeyanlarından, cemreden falan mı medet umsan acaba sayın okuyucu? Bak hazır cemre de düşmüşken havaya, izin versen de Emire denen cin mi dadansa sana da? Havanı sarsa mesela, toprağını uyandırsa kor ateş olup usul usul… Sonra ruhuna sızsa, saatin alarmına inat aynada karşılaştığın gözlerinde parlasa; yanağındaki yastık izinin tam altına çocuksu bir tebessüm mü iliştirse?

Pis bir romantik olmakla suçla beni sayın okuyucu, hiç umurumda değil. Benim cemrem düştü yüreğime, sorumlusu odur. Tüm cemreler sorguya çekilene dek, ben masumum…

Minoo Javan diyorum şimdi burada; “Hey Yar Hey Yar” diye söylese o güzel sesiyle, pek hoş olmaz mıydı?

Pınar Pia

Paylaşmak güzeldir...

Sol Göz Sağ Göz Giriş Baykuş
+ kaç yapar acaba? Cevap Bekleniyor
Şifremi Unuttum
Yükleniyor...