Örtülü Arabesk

Gece Gündüz
A A

Örtülü Arabesk

“Benim böyle feryadımı duymuyor musun?”

Başlangıç fitilini ısınmak için altında kalorifer peteği olan pencereye konuşlanan pis sokak kedisi yaktı.. O güne de onun da, artık gerçek ve salt mutlu olamama ihtimalinin farkında değildi ve işte o an, ufak bir peynir parçasıyla başladı, artarak ve omuzlarına binerek devam etti..

Hemen her şeye geç kalmıştı evet ve sokaktakilere de öyle.. Bakmakla görmek arasındaki fark harflerden müteşekkil değildir.. Geç sayılabilecek bir yaşta kedilerle tanıştı ve o hep bahsedilen görünmez bağlar birden belirmeye başladı.. Bunun tezahürü tam olarak ise şu; artık mutlu olunabileceğine inanmıyor ve fakat daha az mutsuz hissetmek ziyadesiyle mümkün.. Beslenen her kedi, güldürülen her çocuk omuzlarına çok daha ağır bir şekilde çullanıyor ama hayır, bu isyan değil, bilakis daha çoğuna yetememe ve yetemeyecek olmayı bilmenin çaresizliği..

Kelimeler, yaşanan şeylerden sonra arka arkaya dizilirlerse anlamları çok daha vurucu cümleler meydana getirirler.. Burada ise durum tam tersi.. Çırılçıplak gidilen her biri tarafından önce ilgi çekici bulunma, sonra “Bu muymuş?” sorusuyla karşılaşma, en sonunda da büyünün bozulması ve hayatlardan uzaklaştırılma.. Kapanış..

Gene olsa gene aynısı yaşanacak zira insan değişmez ve adımladığı yolda hep aynı şekilde adımlamaya devam edecek çünkü ayakların ezberlediği istikameti değiştirmek imkansıza yakındır ve beyhude bir çabadır..

Aynı kalsın.. Böylesi daha iyi..

Son günlerde karanlığı aydınlatan tek şey 9 yaşında bir çocuk fotoğrafı.. Sırtında isminin yazılı olduğu sarı-lacivert şeyi üstüne çekerek uyuyan.. Ona sarınarak.. Çok güzel bir görüntü o ve insanı karanlıkta görmeye itiyor.. Tüm gücüyle.. Aydınlık denen şey karanlıktaki, tam da o aslında..

İşbu cümle silsilesi akla düştükçe gülümseten Havin Naz’a ithaf edilmiştir..

Hayat, çocuğun gülmeyi keşfetmesiyle başladı..

Onur Garip

Paylaşmak güzeldir...

Sol Göz Sağ Göz Giriş Baykuş
+ kaç yapar acaba? Cevap Bekleniyor
Şifremi Unuttum
Yükleniyor...