Nokta

Gece Gündüz
A A

Nokta

Uzun bir geçmişe dayanan bedbaht ve kırık bir aşk hikayesi. Biraz da yarım kalmış ama hem zaten en güzel hikayeler, yarım kalanlar değil midir?

Hayatını, doğrularını yazmak isterken parmaklarına dolaştırıp üzerlerini karaladığı kelimeler gibi düzeltebileceğini sanıyor.. Koş, koş! Işığa doğru. Doru atlar gibi! Bilinç akışıyla koş; bilincinin içiyle, bilincinin dışıyla, her yanınla koş! Durma çocuk, durma kıpırda!

Kapıdan içeri yabanıl ayaklarca çiğnenen gölgeler gibi süzüldün.. Zaman duruyor ellerinde.. Sağına mı döndün? Bilmi… Bilmiyor musun? İnsan böylesi yere mıhlanmayı nasıl olur da hatırlamaz? Hatırlamıyor işte, uzatma! Varmasan ya üzerine.. Soğuk evinden çıkarken hayal kızının tokalarını teneke düğme kutusuna koymuş muydun? Anımsamıyor.. Hiçbir şey hatırlamıyor! Neden? Neden mi? Yere mıhlı ya ahmak! Sen nefes alışında göğsünün inip kalkışını dahi hatırlamıyorsun; kimsin, neyi suçluyorsun? Geceyi.. Geceyi bırak şimdi çok uzun olur.. Hayır, uzun değil, ziyadesiyle kısa olacak bu seferki hikaye.. Bir on yılcık kadar mı? Bilmem, belki de.. Hem –de’ler ayrı yazılır.. Ateşler içinde kalsalar da tutuşamayan eller gibi mi? Sus! Kural yok, boşluk var! Hala yerde mi? Evet! Kıpırtısızlığının soğukluğunu sesler bin yerinden deliyor.. Sesler? Köpek havlamaları, bebek ağlamaları, anne haykırışları!

Gördün mü yoksa? Gördüm, evet.. Etrafına saçılan solgun ışıklar vardı.. Bir ben gördüm.. Nasıl? Gördüm çünkü ben.. Ruhu bana yapışmıştı tamam mı? Ben görürüm! Soluklan.. Sakinleş artık.. Bak orada, tamam.. Allah var mı? Var, evet.. Sus günaha girme! Cevapla o halde? Varsa bu etle kemik yığını gerzek adam, beni neden görmüyor? Bilemem.. Aklım almıyor.. Ama.. Ama? Ne bileyim, gözleri nemlidir belki? Nemli mi? E benim içimde de koca bir kara delik var hava alıyor evet ben gördüm evet ben çünkü ruhu bana yapışmıştı ben görürüm…

Tamam, artık sakin ol.. Durul biraz.. Günaha düşme çocuk.. Allah var! Şu an görmüyor belki ama belki sonra.. Sonra mı? Ruhumu çocuk parklarındaki kaydırakların ayakları altına gömdükten sonra mı? Bilmiyorum.. Bilemiyorum, anla! Kimse bilmiyor ki zaten.. Kimse anlamıyor.. İnsan insanı anlamaz.. Bitişiğinde durmaz, ellerini üflemez ısınsın diye..

Günün nihayete erişini zihnimi yastığa bastırıp boğunca anlamak da sevdaya dahil mi ey sevgili öğretmenim? Sevgilin sadece öğretmenin mi? Bilmi… Bak, müzik sesi geliyor.. Keman sustu ama.. Şimdi iç kıyıyordu.. Şimdi sustu evet ben görürüm çünkü ruhu bana yapışmıştı, evet!!!

Işıkları kapattı.. Hem karanlıkta kimse parlamaz minik kızım, herkes aynı görünür..

Seni seviyorum..

Biterken “I know it’s over – The Smiths” çalıyordu…

 

Onur Garip

Paylaşmak güzeldir...

Sol Göz Sağ Göz Giriş Baykuş
+ kaç yapar acaba? Cevap Bekleniyor
Şifremi Unuttum
Yükleniyor...