Sancı – Müjde’ye Mektup

Gece Gündüz
A A

Sancı – Müjde’ye Mektup

Kimse yok burada ve konuşuyor birisi hiç durmadan. Çok korkuyorum Müjde, ayaklarımın altından bir bir çekiyorlar paslanmış basamakları fakat ben düşmüyorum anlıyor musun ? Bir kere düşersen eğer kaldırmazlar seni, benide kaldırmadılar. Çok tuhaf, çok garip bir zeminde asılı kaldım. Uykularımın ve gecelerimin en güzel saatlerinde zalimlerin oyununa dahil oldum. Kimsesiz bir cenaze merasimin ortasında kaburgam parçalanıyor acıdan. Toprakla tanışan insan ben miyim Müjde.

Yarın gelmeyecek, her gün aslında geçmişin izlerini taşıyor. Yükseldiğimi düşünüyorum Müjde ayaklarım yerden kesiliyor sen görmüyorsun. Bugün ki güçsüzlüğü kendime borçluyum biraz da dostlarıma çünkü kapandı kapılar suratıma teker teker zeminin soğukluğumu ruhumu esir aldı. Yeterince yaşadım. Yeterince gördüm. Kimsesiz sesler korosuna yeniden katıldım.

Evet. Sonunda sizlerleyim! Korkmayın sessizliğimden daha fazla katlanamazdım ciğerlerimin sökülmesine bir hayat yaşıyorken, ismini bilmediğim bir çocuğun yaşama sevincini elinden alamazdım. Ben uyumak istiyorum. Kapatmalısınız bütün pencereleri çıplak olan odamın ışıklarını kapatmalısınız. Bir ben kalmalıyım birde şu yıpranmış hayallerim. Belki de bendim uykularınızdan kan ter içinde uyanmanızın sebebi. Şu duran saati görüyor musunuz ? Göremezsiniz. Çünkü sona erdi artık yaşamım. Yüreğinde koşturduğum, gözlerine iki satır şiir yazdığım, gönlümde tufanlara yol açan kadın yok artık.

Ve ben vedalara alışkın değilim. Tamam! Bakmayın artık bana öyle vebalı gibi ve sizden son bir isteğim daha olacak. Böyle bir yok oluşu seyretmemeli çocuklar ve Müjde bilmemeli …

Oğuz Kırımbak

Paylaşmak güzeldir...

Sol Göz Sağ Göz Giriş Baykuş
+ kaç yapar acaba? Cevap Bekleniyor
Şifremi Unuttum
Yükleniyor...