Gecesiz Uyku

Gece Gündüz
A A

Saçlarımdan hayallerim damlıyordu. Klavyemdeki çöpleri topluyordum. Canım çok sıkılmıştı ve defterimi asıp uykuya daldım.

Sahte ormanlarda koşuşturuyordum. Birkaç damla suya bastım gözyaşlarımı. Eski gölün kenarına vardığımda pencereyi sonuna kadar açıp gerçeklere baktım. Söz verilen şölende dans ediyor muydu defterim? Gözlerime çarpan beyaz ışık, uyanıkken de kör ediyor beni. Umarım beyaz ışık da boğulur gözlerimi boğduğu gibi. Nefes almalıydım, unutmuştum. Sakince nefes aldım, şu anda da alıyorum o gün olduğu gibi. Yapraklarımı çöpe atmıştı yapma bir sonbahar yeli. Defterime kendini astırıp intihar notunu da kendisi yazmıştı, cani. Bu, benim intiharımın provası olmalıydı. Kendi intiharım gibi davrandım, uyumadan önce notu değiştirdim. Kimsenin beni anlamadığını yazacaktım intihar ederken. Defterimin ağzından da bunu yazdım. Herkes, birinin beni anlamadığını sandı. Yine kimse beni anlamamıştı ve ben, yine nefret ettim hayattan. Yaşamıyordum zaten. İntihar eden defterimdi, pardon. Uyanabildim sadece.

Polisi arayabilir miydim o yırtık gecede? Polis, beni anlamazdı tahminimce. Gecesiz geçen bir uykudan sonra baya huysuz oluyorum. Yalancı aylar, gecelerime musallat oldu. Birçok dostum da aynı durumdan muzdarip. Tüyü bitmemiş kaplumbağadan istediğiniz neydi? Neden rızkına göz diktiniz minik kırlangıcın? Kıskançlar. Sevgilimi kıskandınız değil mi? Onun gözlerinden ve aynasından seken bakışlarından daha parlak olmaya çalışan her şey suçludur gözümde.

Sevgilim. Her sabah okşamaya başlar saçlarımı erkenden. Akşama kadar da ayrılmaz yanımdan. Gözlerine bakmaya kıyamam. Hayır, bakabilirim ama bakmaya kıyamam. Her zaman benimle, ona kızsam bile. Arkamı döndüğümde şefkatle okşar sırtımı ve her gülüşü, her bakışı ısıtır içimi. Bazen abartır, yanarım. Akşam olup ailesinin yanına giderken tatlı tatlı gülümser bana. Gece de aynasını tutar pencereme. Onu görürüm her baktığım yerde. Bana ağaçlar ile hediyeler gönderir; ağaçlar, ne kadar şanslı olduğumu fısıldar kulağıma. Yer, içer, oynaşırız ağaçlarla ve küçük sincapla.

Küçük sincap, yalnız bugünlerde. Yenileme çalışmaları için ağacını kesmişler ama fındıklarını toplaması için süre vermemişler. Ona, yeni bir ağaç vereceklermiş. Yeni ağaca yerleştirilene kadar da hayvansever birinin, kesilen ağaçtan yaptığı sincap yuvasında yaşayacakmış. Ağacı kesenlere ve hayvansevere, bu örnek davranışlarından dolayı da ödül verilmiş. Artık hiçbir sincap, eski ağaçlarda yaşamayacak.

Yeni model ağaçlar muhteşem. Gölgeleri daha geniş, daha yükseğe çıkıyorlar ve daha estetikler. Her sincabın karşısındaki oyukta bir sincap daha yaşıyor. Meyveleri yok, tek sorun bu. Yere düşen bir meyve de yok. Artık sonbahar rüzgârları da yok yaprakları döken. Gerçek sonbaharlar da. Sevgilimin yüzünü görmek için tırmanmalıyım yükseklere. Rahatça uyuyabilmek için her gün defterimi asmalıyım fikrimce. Acı veren tüm beyaz ışıkları boğmalıyım sessizce. Koşabilmek için uykuya dalmalıyım. Uyumalıyım, uyanmalıyım.

Numan Sadık Barut

Paylaşmak güzeldir...

Sol Göz Sağ Göz Giriş Baykuş
+ kaç yapar acaba? Cevap Bekleniyor
Şifremi Unuttum
Yükleniyor...