Rüya Tacirleri – Feyyaz Abi ile Üç Saat

Gece Gündüz
A A

Rüya Tacirleri – Feyyaz Abi ile Üç Saat

Ben senin her geldiğinde ziyaret edebileceğin ve her an seni bekleyen birisi değilim, benim de hayatım var. Dur beni yanlış anladın. Hayır anlamadım. Yanlış anlamadım! Yanlış anlamak için kötü niyetli olmam lazım. Ama ben seni yanlış anlamadım, BEN SENİ HİÇ ANLAMADIM! Dinleseydi özledim diyecektim Feyyaz Abi. Kadınlar böyledir. Dinlemedi beni. “Uzatma!” Uzatmaya çalıştım. “Uğraşma!” dedi, sırtımı dönüp gittim. Keşke beni dinleseydi. Özledim diyecektim zira. Bak bu güzel, kadınlar özlenmeyi sever. Ama özlendiğini bilmeyen kadına özlenmek ne fayda Feyyaz Abi? Bir sigara versene… Al sana sigara. Önce o sordu hep. En sevdiğim rengi sordu ilk, yeşil. Yeşili ben severim, sen daha çok mavi sevecek tipte bir adamsın. Hayır ulan! Yeşili seviyorum işte ben! O günden sonra yeşile olan tutkum daha da arttı Feyyaz Abi. Yeşil güzel renktir hakikatten, doğadır yeşil. Sonra en güzel yapbozu seçmemi istedi, kahverengiyle iyi gidecek bir renk sordu, yeşildi. Gidip sarı olanını aldı. Ama sarı da iyi gider be oğlum. Benim istediğimi her zaman sordu, ama hiç beğenmedi duyduklarını. Hep daha güzelini o sevip, daha iyisini o bildi. İyi yapmış işte, senin fakir aklına mı uysaydı? Bir gün yemek yaparken beni uyandırası gelmiş, saat sabahın körü. Kalk hadi saat on iki! İşim yok gücüm yok, uyusam ne var? Ellerin soğan kokuyor, buz gibi bir de. Sevmiyorum soğanı git yemeğini yap bırak beni. Küstü gitti. Ben de peşinden… Tamam sevgilim, saat on iki kalkayım ben de, peynir rendelememi ister misin? Git zıbar! Yardım etmek istiyorum. Yardım etmeni istemiyorum! Kahveye giderim madem ben de. Ulan hem uykudan olduk hem evden kovulduk iyi mi? Bazen söylemek istediklerimizi söyleyemiyoruz Feyyaz Abi. Birer kahve içelim mi şuradan? Olur içelim. Zaten kahvede çözemediğim bir şey var. Kahveyi içene kadar yaşamak istemiyorum sanki. Kahveyi içince kendime geliyorum. Artık yaşamak istememe arzusu ile yaşamak zorunda olmam gerçeği o kadar da koymuyor. İşte o da dinleseydi beni görüşürdük. Birer kahve içip kendimize gelirdik. Gelseydi Cemalleri, Nazımları, Özdemirleri anlatacaktım ona. Kendine gelmedi, gel dedirtmedi bile. “Uğraşma!” dedi, sırtımı dönüp gittim. Zaten sen Cemal’i, Özdemir’i ne bilirsindi. İyi de olmuştu. Hakikatten iyi mi olmuştu? Ne olmuştu Feyyaz Abi?

Olan olmuştu işte.

İzmir’den gelen otobüse bakarken iç geçirdik ikimiz de. “Hayırlısı be oğlum” ile süsledi Feyyaz Abi peronların arasından kayboluşunu.

Mustafa Öven

Paylaşmak güzeldir...

Sol Göz Sağ Göz Giriş Baykuş
+ kaç yapar acaba? Cevap Bekleniyor
Şifremi Unuttum
Yükleniyor...