Döndüm, Arkama Baktım

Gece Gündüz
A A

Döndüm, Arkama Baktım

Kendi koyduğu doğrulardan şaşmayan adama kaldırdığım kadehimi, sabahına muhteşem bir limon reçeliyle taçlandıramamış olabilirim. “Fakat bunun sebebi kendimi prensiplerine bağlı kalmayı, mutlu olmaya yeğleyen bir adam olarak görüyor olmam” diyerek geçiştirebilirim. Başkalarının mutluluğu bu kadar kurcalarken aklımızı ezkaza gelen mutluluklar karşısında nasıl şaşırıp kalmayalım?

Tüm bunların başladığı yer; deniz. Siz hiç denizin bir tahammül kaynağı olduğunu düşündünüz mü? Ben bugün düşündüm. Sanki deniz kenarına gidip alabildiğine ‘tahammül’ çekiyorum içime ve öyle dalıyorum insan kalabalıklarına. Ve bu sayede tahammül ediyorum çoğu insana. Bazen tahammülüm bitiyor; küsüyorum, kavga ediyorum yahut küstürüyorum. Yaşadığım yerde yüksek bir yere çıktığımda görebildiğim son şey alabildiğine bozkırsa eğer boğulacak gibi oluyorum. Onun dışında da aramıyorum denizi. Bunların dışında ne varsa artık…

Bana ayrılan sürenin sonuna geldik yine; işim var benim, yuvamdan kalkıp bir başka eve gidiyorum. Arkama baktığımdaysa hayal kırıklığından bozma bir boşluk bırakıyorum. Ama ona da el sallamayı ihmal etmiyorum. Kafamda kurduğum o muhteşem ev yapımı reçeller başka zamana artık. Ben kadehimi kaldırıyorum; aşka inanana, akıp giden zamana ve tüm bunlardan artakalanlara.

“Prensiplerine bağlı kalmayı, mutluluğa yeğleyenler, kendilerini şartladıkları koşullar dışında mutlu olmayı da reddederler. Eğer kazara mutlu olurlarsa, elleri ayakları dolanır, mutsuzluktan mahrum kaldıkları için mutsuz olurlar.”
Albert Camus

Mustafa Öven

Paylaşmak güzeldir...

Sol Göz Sağ Göz Giriş Baykuş
+ kaç yapar acaba? Cevap Bekleniyor
Şifremi Unuttum
Yükleniyor...