Keşke Hiç Büyümeseydim

Gece Gündüz
A A

Keşke Hiç Büyümeseydim

İnsan beli bir yaşa geldikten sonra evini terk etmek zorunda kalıyor. Yıllar önce evim dediğim yeri terk ettiğimde anladım ki, bir daha hiçbir yere ait hissetmeyeceğim. Zira insan bir kere göze alıp gitti mi geri döndüğünde ne kendisi ne de ait olduğu yer aynı kalıyor.

Nereye giderse gitsin, nerede yaşarsa yaşasın bir parçasını bırakıyor orada. Anı yaşayıp, kendinize bir anı oluşturduğunuzda, o an sonsuz zamanın içinde siz ölseniz bile yaşamaya devam ediyor. Belki bu yüzden güzel bir anı geri dönüp tekrar yaşayamıyoruz. Zira her güzel an, bir kerelik ve sadece o saniye için güzeldir.

İnsan ne kadar aciz olduğunu düşünürse düşünsün, nefes aldığı için bile bir şeyleri değiştirme, etkileme şansı oluyor bu hayatta.

Ben hep ait olma ihtiyacı hissettim. Bazen bir yerlere, bazen başka insanlara… Oldukça saf olduğum ve iyinin kazanacağını düşündüğüm sıralarda, zamanın güzellikler getireceğine inanırdım. Hep derdim ki; “Şuradan bir kurtulsam, hayat daha güzel olacak benim için.”

Öyle olmadı. İnsan elindekinin değerini kaybedince anlıyor. Hepimiz doğamız gereği bir miktar benciliz, bilemiyorum belki de öz saygının farklı bir tezahürü bu.

Sadece özlüyorum eskiyi, çocukluğumun güneş dolu pazar sabahlarını; umursamazca, saatlerce sokakta oynayışımı. Sahiden yetişkin olunca daha özgür mü oluyor insan? Yoksa esir mi ediyor kendini sorumluluklara? Ufak tefek kaçışlar bile yetmiyor artık. Keşke hiç büyümeseydim…

Mustafa İnce

Paylaşmak güzeldir...

Sol Göz Sağ Göz Giriş Baykuş
+ kaç yapar acaba? Cevap Bekleniyor
Şifremi Unuttum
Yükleniyor...