Biliyorsun Benimkisi Batıni Bir Yalnızlık

Gece Gündüz
A A

Biliyorsun Benimkisi Batıni Bir Yalnızlık

“Hepimizinki günübirlik hayatlar” demişti Aurelius,
Bir kasım sabahı varlığın anlamına dair düşünürken,
Bu sözün ne kadar doğru olduğu geldi aklıma.
Ufka baktığımda gördüğüm tek şey zamandı,
Ben doğmadan çok önce bile orada olan zaman.
Bunu düşününce sevgi sözcükleri her zamankinden,
Daha saçma gelmeye başladı gözüme.
Şimdi biraz daha hızlı akmalı damarlarımdan,
İçinde bulunduğum yalnız şehirler.
Yaşamın anlamını öğrenmeliyim bir Kızılderili’den,
Belki bir Orta Asya şamanı gösterir bana,
Anlamı nerede bulacağımı.
Ya da doğrudan tanrıya sormalıyım,
Tanrım, ne için yaşıyoruz?
Biliyorsun benimkisi batıni bir yalnızlık,
İçimden dolaşan şehirler kadar eski.
Ve şakaklarımda ağaran birkaç tel kadar,
Kendini gururlu bir şekilde savunabilir,
Zamana karşı.
Ellerimde dünya dediğimiz aldatmaca yeri,
Bir cevabım yok, boşluğa sorulmuş sorulara.
Güneş bir kasım sabahında getirmişti bana,
Yaşamın anahtarını.
Peki hangi kapıyı açmalıyım öğrenmek için,
Dışarıya baktığımda gördüğüm sonsuz ve mavi,
Bulutlara mı sormalıyım?
Ya da sadece devam etmeliyim yola,
Sorularımı ne şamanlara,
Ne tanrılara,
Ne de başkasına sormalıyım.
Belki de tek sormam gereken,
Sadece kendimim.
Hayat garip,
Yaşamak zor,
Ölüm aşılmaz,
Aşk çetrefilli,
Ve insandan geriye kalan,

Hiçbir şey yok…

 

Mustafa İnce

Paylaşmak güzeldir...

Sol Göz Sağ Göz Giriş Baykuş
+ kaç yapar acaba? Cevap Bekleniyor
Şifremi Unuttum
Yükleniyor...