Terazi

Gece Gündüz
A A

Vakit geçti
Dansa kaldırdım kendimi
Hayatımda izlediğim tek maçtı o
Escobar’ın ters vuruşu
Top ağlara gitti
Escobar öldü
Escobar öldürüldü
Ve işte ölüm
Böylesine kritik
Böylesine basitti

Terazinin bir tarafına herkesi koydum
Öte tarafına kendimi
Yerin altına uzanan o ince ipi
Modern bir teknikle çözmek üzereydim ki
“Bunların hepsi palavra.” dedi
İspanyol bir şarkıcı
İtalyan bir ressam intiharı seçti

Zamanım kısıtlıydı
Halklar üzerime çok geldi
Nane limon yaptım
İyi gelir diye
Bruce Lee’yi hayal ettim
Ve kendimi
Karate ile judonun farkını öğrensem mi
Beyaz kuşak mı daha önemli
Yoksa siyah mı
Cılız bir çocuktum
Boyumdan büyük işleri çok severdim
Öldürün dedim
Öldürmediler beni

Bruce Lee de ölmüş
Bruce Lee gibi güçlü adamlar da ölürmüş
Çocukken inanmazdım buna
Ölümün güçsüzler ve yaşlılar için olduğunu düşünürdüm
Ve daha çocukluktan çıkmadan
Anladım
Cenaze namazı nasıl kılınır
Öğrendim
Bir ikindi vaktiydi

Ölümü düşünmek
Ölüleri düşünmek
Böyle bir meşgale
Şüphesiz çağdaş değil
Varsın olmasın
Varsın gençliğim bile şaşırsın uğradığı duraklara
Ölüm artık hayallerde kalmış bir sevgili gibi
Acı bir iniltiyle atılsın eğlencemizin ortasına

Ve eski bir ninni söylensin o küçük mezara
Sessizken güzeldir insanlar
Fısıldanarak konuşulsun konuşulacaksa
Ve anlaşılsın
Ve anlaşılsın artık ölüm
Devrim dediğin buradan başlar
Dendi bana
Yazdıklarım
Hiç olmazsa parlak yüzlü bir çocuğa
Hiç olmazsa cesur bir savaşçıya
Hiç olmazsa sana dokunsun
Ve insanlıktan son isteğim
Bundan sonra
En güzel şiirler ölülere okunsun.

Mustafa Aplay

Paylaşmak güzeldir...

Sol Göz Sağ Göz Giriş Baykuş
+ kaç yapar acaba? Cevap Bekleniyor
Şifremi Unuttum
Yükleniyor...