Siyah Beyaz Bir Kayboluş Hikayesi – Bölüm1

Gece Gündüz
A A

Siyah Beyaz Bir Kayboluş Hikayesi – Bölüm1

Günlerden pazar… Günlerden pazar ve ben ellerim ceplerimde Beşiktaş sokaklarında ilerliyorum. Beşiktaş sokakları her zamanki gibi kalabalık… Beşiktaş sokakları her zamanki gibi kalabalık ve ben ellerim ceplerimde, insanlara çarpa çarpa ilerliyorum. Birkaç damla yağmur gökten iniyor. Birkaç damla yağmur gökten iniyor ve şemsiyelerin göz çıkartıcı etkisi baş gösteriyor. Islanmamak için binaların altından yürüyorum. Islanmamak için binaların altından yürüyorum ve oluklardan akan su ayakkabılarıma dökülüyor.

İnsanları ve kalabalığı seviyorum. Peki ama neden bütün aksilikler beni buluyor? Lanetlenmiş bir adam mıyım? Bana lanetini kusan insan kim peki? Ya da insanlar? Bakkal Hayri Abi? Eski sevgilim Gizem? Üst komşumuz Nalan Hanım? Diğer eski sevgilim Elif? Çaycı Fırat? Bir diğer eski sevgilim Firuze? Taksi şoförü Hayrettin Abi? Çok eski sevgilim Handan? Çocuklar? Ayça? Oyuncakları bozulan çocuklar? Neslihan? Pahalı oyuncakları satın alan ebeveynler? Zeynep? Oyuncaklar pahalı olduğu için oyuncak alamayan çocuklar? Sinem?

Pazar günü çalışmak zorunda kalan bir oyuncak satıcısıyım. Esnaflığın gereği budur. Dükkanı kapalı tutarsan bereketi kaçar. Peki ama neden pazar günü de dükkanı açıyoruz? Çünkü ebeveynler mesai saatlerinde çalışıp, kazandıkları paraları pazar günleri çocuklarını mutlu etmek için harcıyor. Ve ben daha çok kazanmak için her pazar olduğu gibi bu pazar da çalışıyorum.

Bugün Beşiktaş daha bir güzel. Aslında Beşiktaş hep güzel ama Beşiktaş maçlarının olduğu günler daha güzel. Siyah beyaz formaların içindeki her yaştan insan Beşiktaş Çarşı’da. Anne ve babasının elinden tutmuş yavru kartallar, erkek arkadaşı ile “Sevemez kimse seni, benim sevdiğim kadar. Beşiktaş sen olmasan, yaşamak neye yarar? Her an seni düşünür, her an seni yaşarım. Seni sevmekten değil, kaybetmekten korkarım.” bestesini söylüyor dişi kartallar. Beşiktaş, Beşiktaş maçları olduğu zaman gerçekten çok güzel oluyor. Kitlelerin değil, sadece gerçekten sevenlerin takımı.

Ve kartal heykeli… Etrafta siyah ve beyazın karşıtlığından doğan muhteşem güzellik. Ve binaların tepesinde Efsane Başkan, Süleyman Seba. 13 Ağustos 2014. Siyah beyaz takımın karanlıklara büründüğü tarih. “Unutmayacağız!” yazıyor brandalarda. Ve asilce bakıyor Süleyman Seba, Efsane Başkan. Unutmayacağımıza inanarak, unutamayacağımızı bilerek asil ve şereflice ileriye bakıyor Kabataş’ın Çelebisi, Efsane Başkan, Süleyman Seba.

Başım dik bir şekilde kalabalığı yararak devam ediyorum ve dükkanın önüne geliyorum. Dükkanın kepenklerini tam açacakken kalabalığı yaran, besteleri susturan, çaresiz ve can alıcı bir haykırış duyuyorum.

“Annnneeeeeee!!!!!”

Herkes şaşırıyor. Diğer insanlar gibi ben de ne olduğunu anlamak için arkama dönüyorum. İnsanların baktığı yöne doğru bakıyorum.

Annesini kaybetmiş küçük bir kız çocuğu, ağlıyor…

Muhammet Sami Karakaş

Paylaşmak güzeldir...

Sol Göz Sağ Göz Giriş Baykuş
+ kaç yapar acaba? Cevap Bekleniyor
Şifremi Unuttum
Yükleniyor...