Yalnızlıkta Sen

Gece Gündüz
A A

Yalnızlıkta Sen

Soğuk bir odada uzun yıllar yaşamayan anlamaz yalnızlığı.
Duymazsa insan, karıncaların seslerini bilmez yalnızlığı.
Tatmazsa yıllık konservenin en dip köşesini, nereden bilsin yalnızlık denizinin kokusunu.
Bin bir huyu olan insanların bakışlarını hatırlamamaktadır yalnızlık.
Kasvetli gecelerin ortasında ay ışığından korku abidesi yaratarak uyanmaktadır.
Kimsesizliğin vermiş olduğu rahatsızlıkla tırmalamaktır beynini.
Usulca uzanmaktır yayları çıkmış olan çarşafsız yatağın üstünde.
“Seni özlemiyorum.” dersem yalan söylerim, “Seviyorum.” dersem kalbim buna dayanmaz.
Vera’sı için ömrünü 3 yıla indiren Nazım gibi olmasa da hâlâ seviyorum seni.
Nasıl sevmesin ki bu kalp seni.
Senin berrak yüzünde gördüm ben, ilk ışığı.
Yanaklarından aldığım makaslar ile döndüm hayatın kahpe yüzüne.
Hayatımı doladım beline kadar inen saçının ucuna.
Kıyıya çarpan dalgalar gibi heybetliydi gözlerin.
Günler geçti; gittiğin için değil, senin dizinin dibinde olamadığım için yanıyorum.
“Gitme, kal.” dediğin gün, seni dinlemediğim için ısırıyorum dilimi.
“Gitmem lazım.” diyen dilimi görmemek için bakmıyorum aynalara.
Seni görmeden geçen günlere inat, dökülmeyen saçlarıma
Gitmek kolay da unutmanın zor olduğunu yeni anladım.
Uzak olursak unuturum sandım her şeyi.
İnsan beynine yazılanları unutmak o kadar da kolay değilmiş.
Gece yatmadan önce karşı balkonda asılı çamaşırların üstündeki mandallara bakınca aklıma sen geliyorsun.
Hayır, aklıma gelmiyorsun.
Aklımdan hiç çıkmıyorsun ki gelesin.

Muhammed Murat

Paylaşmak güzeldir...

Sol Göz Sağ Göz Giriş Baykuş
+ kaç yapar acaba? Cevap Bekleniyor
Şifremi Unuttum
Yükleniyor...