Ben de

Gece Gündüz
A A

Ben bir kadın sevdim… Her şey böyle mi başlıyor? Birini sevmek, birini sevdiğini sanmakla mı? Biz sevmek için yaratılmış robotlar mıyız? Yoksa sen de beni mi seviyorsun?

Ben de seni seviyorum!

Dediğim gibi ben bir kadın sevdim. Sevdiğim kadının birini sevebileceğini düşünerek sevdim. Laf olsun diye demiyorum. O da benim gibi sevmek için gelmedi mi? Pardon, sevmek için mi gelmiştik?

Cevaplarım, sevdiğim kadında kaldı. İnan hatırlamıyorum. Belki öyle biri de yoktur. O nerede?

Sanırım ben onu mutlu olsun diye yalnız bıraktım. Yalnız insan, mutlu mu olur? Şey; yanlış söylemişim, bensiz bıraktım. “Sensiz insan, mutlu mu olur?” demedin. Neden, bensiz mutlu musun?

Beni seni geçelim de insan kendi mutlu olabilir ki… Biraz farkına varması gerekiyor. Biz, mutluluk kelimesini sevgi kelimesi olmadan duyamaz olduk. Neden? Sevince mi mutlu oluyor insan? Tekrar soruyorum, sevmek için mi geldik? “Hayır…” diyorsun. O vakit söyle bana, mutlu musun?

Ben de mutluyum!

Sabah kalkıyorum, nefes alabiliyorum. Nefes almayı seviyorum. Kesinlikle mutluyum!

Birçok şeyin farkındayım, bu beni memnun ediyor. Farkına varmadan yaşamak; insanları mutsuz bir duruma sokuyor, bunu idrak edemiyoruz. Üzülüyoruz, üzülüyoruz… Üzgün müsün?

Ben de üzgünüm!

Sen de ben de; sen ile ben! Susuyorum biraz, “Sevmek için yaratılmış robotlar mıyız?” diye soruyorum tekrardan.

NOT: Sevdiğim kadına bir mektup idi. Robotlar mektup yazabiliyor!

İbrahim Miraç Kurtulmuş

Bunu neden başkaları da okumasın ki?
Paylaşmak güzeldir...

Bak bir de bu var...
Bu Aralar
Bu Aralar

Vakit sabaha karşı, yatağımdayım... Karanlığı izliyorum. Odamın kapısı kapalı. Normalde hiç kapatmam. Zaten ne zaman kapatsam annem bir sorun olduğunu

Kapat