Seher Vakti

Gece Gündüz
A A

Seher Vakti

Olmuyor. Unutamıyorum. Kalbim şimdilerde terk edilmiş harabe ev gibi, tıpkı beyin ölümü gerçekleşmiş hasta gibi. Gittiğin günden beri sana ait olan ne varsa, benimle birlikte uzak şehirleri seyre dalıyorlar. Özlüyorum demekle geçse keşke acı, üzüntü, öfkem.

Ama olmuyor; sadece aklıma değil, kalbimin her noktasına bahşettiğim sesini unutamıyorum. Bu nasıl bir sevgi, inan bilmiyorum. Kendi kendime konuştuğum dakikalarda, gözlerin çörekleniyor ruhuma…

Biliyorsun ki çok özlüyorum; hatta öyle ki otopsi raporuna “Aşırı dozda özlemden öldü.” yazacaklar. Rüzgârlar estirdin sessiz sakin duran kalbime, fırtınadan önceki sessizlik gibiydi son sözlerin. Neden bilmiyorum ama ben seni çok özlüyorum, arıyorum, öyle telefonla değil; mesela sesini, gülüşünü, makyaj sürüşünü özlüyorum. Bedenimin şu sıralar ihtimaller dâhilinde yaşadığını biliyor musun? Sen, benim seher vaktinde nasibi kilitlenmiş ruh ikizim, eşim, ilk acımsın.

Varlığımın tek sebebi olan sen, beni yalnız bırakma! Geri dön! Tıpkı annesini özleyen bir bebek gibi gel bana.

Ve geleceksen bir gün, sessiz ve usulca fısılda kulağıma.

“Sana aşığım.” diye.

Metin Karaca

Paylaşmak güzeldir...

Sol Göz Sağ Göz Giriş Baykuş
+ kaç yapar acaba? Cevap Bekleniyor
Şifremi Unuttum
Yükleniyor...