Diyor Ya Şair

Gece Gündüz
A A

Diyor Ya Şair

“Sevip alamayanın oy
Yüreğini buz bağlar.”

Ne de güzel söylemiş şair. Aşkın ateşinden bahseder dururlar. Oysa bir de onca yanan ateşin, ateşle sönmesi vardır. Ayrılık ateşi… Acı verir, bahsedilmez. Çünkü; yüreği buz bağlamış aşığın, dili de lâl olmuştur. Ne bir daha sevdaya düşer ne de türküler yakar gecelere. Maşukuna kavuşamayan aşık, hayatın zevkine de varamaz artık.

Zamanın türkülerini hala nicemiz dinleriz. Gelip geçici değildir çünkü. Bir hikayesi, bir acısı vardır her bir kelimenin. O yürek acısını hissedebilen her insan böylesi aşkın peşine düşer. Zanneder ki, şarkının içine işlediğince aşıktır maşukuna. Heyhat!

Var mıdır bugün böylesine aşık bilemeyiz. Ama bilinen bir gerçek vardır ki; o da insan ömründe ancak bir defaya mahsus zahire sevdalanır. İnsanın çektiği acı dilini bağlayıp, yüreğini konuşturmuyorsa ona aşık demezler. Karacaoğlan misali her dala konduğunda başka başka yar gözüne yazılanlar yürek ehli değildir çünkü.

Pek çok acı ya dağlara, ya suya anlatılmış. Toprağa dahi söylenmemiş. Bilinir ki toprak tüm sırları barındırır. Gün olur elbet öğrenecektir. Toprağın öğrendiği gün, insan ebediyen susacaktır. Suya anlatılan her acı, akıp gider. Çünkü su taşıyamaz yükü ve sürekli kaçmak ister bu dertten, en son karışır denizlere. Yok olur dalgaların arasında. Dağa anlatır insan derdini, yaradılışından habersiz. Kendini küçük görür de dağ taşıyacak sanır. Oysa acıya dayansaydı dağ, insanın yaradılışı olmayacaktı belki de.

Diyor ya şair;

“Cahildim dünyanın rengine kandım.”

İnsanın karmaşıklığını dağ, toprak, su taşıyamazken yine insan taşır. Acıyı, sevgiyi bir yudumda çeker içine. Ne yar kalır elinde ne de hayat. Bir türküsü kalır zihinlerde, yıllarca etkisi azalmayan. Toprak olmuş dertler dolanır dillerde. Her aşık gözünde başka şekillenir ve her maşuk o türküyle daha bir güzelleşir.

Merve Metin

Paylaşmak güzeldir...

Sol Göz Sağ Göz Giriş Baykuş
+ kaç yapar acaba? Cevap Bekleniyor
Şifremi Unuttum
Yükleniyor...