Belki Hain Denizdir

Gece Gündüz
A A

Belki Hain Denizdir

Dalgaların köpükleriyle konuştum bugün. Hepsi şikayet etti denizi. Güzel görünmek için insanoğluna, hunharca harcıyormuş onları. Acımadan kıyıya çarpıyormuş. Köpürdükçe daha bir heyecanla yenisini gönderiyormuş. Dediler ki: “Kendi içinde bu kadar acımasız olursa, başkasına ne yapmaz?”

Doğruydu. Dalga da denizin bir parçasıydı ve şikayet ederken canı ne kadar yanmıştı kim bilir. Denizin bir parçası olmasına rağmen, ne de ince düşünceliydi. Kendisine bunu yapan deniz, kendinden olmayanı alıp içinde öldürmüyor muydu, sahi? Yutmuyor muydu nicelerinin evlatlarını? Ah deniz… Sana bugün ne çok şey söylerdim bir bilsen. Maviliğinin enginliğine hayranlığımı anlatacaktım. Kelimelerle ifade edemezsem de, bir şiir yazardım güzelliğine. Kıyında oturup, uzun uzun sesini dinledim. Birden dalgalarının canının yandığını işittim de vazgeçtim. Sana hala hayranım. Ama sen de biraz bizdenmişsin. Bunu anlayana kadar aşıktım da…

İnsanoğlu hep ya kendinden ya da kendinden olandan kaçarak sığınırmış denize. Dalgalarının kıyıya vuruşuyla dinlenirmiş. Doğru ya, dinlenmiş. Yani kendini ve kafasında getirdiği insanları dinlemiş. Denizi seyretmiş, güzelliğine aldanmış da, martıların çığlığından mıdır dalganın denize feryadını duyamamış. İnsanların feryatlarını duyamadığı gibi. Sahi, çok mu umursamaz olduk biz. Yoksa deniz mi kendine benzetti bunca zaman. Olabilir miydi? Biz denizden olmuş olabilir miydik? Yanı başımızdaki ağlarken umursamaz oluşlarımız, bana dokunmayan yılan bin yaşasıncı bencilliklerimiz… Yoo, bu kadar alçak olamaz deniz. O şaheserliğinin arkasında böyle bir bencillik barındıramaz. Barındıramaz değil mi?

Merve Metin

Paylaşmak güzeldir...

Sol Göz Sağ Göz Giriş Baykuş
+ kaç yapar acaba? Cevap Bekleniyor
Şifremi Unuttum
Yükleniyor...