Merdümgiriz – I

Gece Gündüz
A A

“Vasıfsız…” Son zamanlarda hissettiğim tam olarak bu. Nasıl bir hadise beni bu hâle getirdi bilmiyorum ama korkunç bir şekilde yaşamaya takatim yok. Yaşamak için fazla yorgun ve hâlsizim. Oysa küçük yaşta kurduğum hayaller vardı. Kurtarmak istediğim canlar; korumak, kollamak istediğim hayatlar… Bazen bu hayaller öylesine canımı yakıyor ki asla kurtulmak istemediğim bir boşluğa düşüyorum. Evet, bu boşlukta divane acılar da çeksem kurtulmak istemiyorum. Nedir bunun karşılığı? Sanırım acı çekmeyi seviyorum, sanırım acı çekmek istiyorum ve sanırım kendimi sevmiyorum.

Aynaya baktığım günler oluyor mesela. Kendimle konuşamıyorum. Yüzüme gerçeklerimi haykıramıyorum. Gözlerime uzun uzun bakamıyorum. Sevmiyorum gözlerimi. Fazla küçükler sanki. Gerçekleri göremeyecek kadar küçükler. Hatta belki körler. Ağzımı açıyorum aynaya karşı. Sonra bozuluyor moralim. Çünkü ben sıkkınlığını, rahatsızlığını kimseye söyleyemeyen bir aptalım. Doğru duydunuz, aptalım ben. Metroda biri bana çarpsa ve ona rağmen söylense dönüp bir şey demem. Ev arkadaşım ışıkları kapatarak uyuyor, korkuyorum ama bunu, ona bir kere bile söylemedim. İş yerinde devamlı eğlenceli partiler oluyor ama beni davet etmiyorlar. Buna darıldığımı onlara hiç söylemedim. Annem, her seferinde bizim ev için yemek getiriyor ve söyleniyor. Hiçbir şeyi beceremediğimi hatırlatıyor bana. Annem, bu dünyadaki en haklı kadın. Beceriksizim ben. İstediğim hayatın yarısını bile elde edemedim.

Hayallerimi soruyorsunuz değil mi? Evet, belki de yaptığım en iyi şey bu. Sükûtu, hayallerimi kendime anlatıp durmak. Yapamadın Zeynep. Yapabileceğin o güzel günler, elinden kayıp gitti. Sen seyir hâlindeydin. Ya da kör müydün be kadın!

Kendinden bahsedilse sadece hayal kırıklığını temsil edecek basit bir kadınım. Benim hikâyemden büyük bir heyecan bekleme!

Merve Çetin

Paylaşmak güzeldir...

Sol Göz Sağ Göz Giriş Baykuş
+ kaç yapar acaba? Cevap Bekleniyor
Şifremi Unuttum
Yükleniyor...