Ki İçim

Gece Gündüz
A A

Güzelim. Aynaya bakıyorum. Yüzüme birkaç mutluluk ve sevgi sürüyorum. Dudaklarımda samimiyetimi gezdiriyorum. Birazcık da aşkı sıkıyorum boynuma, bileklerime… Bakıyorum tekrar kırık aynama. Güzelim ben. Ben, güzelim.

Yalnızım. Solumda kokusu, burnumda kahvem, elimde liseden kalma kalemim; boş bir saman kâğıdındaki cümlelerime karışırken yalnızım. Geçmişteki aşklarıma, dostluklarıma bakarken gülümsüyorum. Yalnızım. Hüzünlerimi hatırlıyorken içimde bir yerlerde tatlı bir sızı geziyor.

Sırdaşım ben. Kimi zaman dostlarımı dinliyor, sabaha kadar ağlıyorum onlarla. Çocuklarımın suluğunu kıranları, kalemini saklayanları hep ben anlarım mesela. Onlar demeden anlarım. Kimseye de demem. Sırdaşım ben.

Fedakârım. Çoğu zaman iş yerine gidemem. Misafirlerimiz geliyor, onları ağırlıyorum. Kitap okuma vakitlerimde oğlumun ödevlerine yardım ediyorum.

Bazen dalgalıyım. Öfkeli. Yaralarıma dokunulmasından hoşlanmıyorum. Sanırım itiyorum yeltenenleri.

Sakinim. Nadir olur ama. Yoğun yaşıyorum hayatı ya ondan olsa gerek. Kaçırmam hiçbir anımı. Hafızama kazırım heyecanlarımı.

Cesurum ben. İçimdekileri birden söylemeye, hayallerimi gerçekleştirebilmeye hep cesaretim olur. Kaçmam, yürürüm üstüne hayatın.

Güçlüyüm ben. Kimi zaman tarla başında sırtımda bebeğimle çalışırım. Kimi zaman elimde market poşetleriyle uzun merdivenleri çıkarım. Kimi zaman ölümlere katlanır, hemen ardından gelen doğumlara hazırlanırım. Hüzünlerimi saklar, eşimin dostumunkini edinirim. Güçlüyüm çünkü her gün yeniden başlarım.

Evladım ben. Üşürüm ama anneme sarılınca ısınırım. Sesini özleyince saatlerce konuşurum. Kokusunu içime içime çekerim.

Âşığım çoğu zaman. Yüreğimde saklarım eşimi. Her sabah uykulu gözlerine bakar, yeniden âşık olurum. Saçlarını severim. Dizlerime yatırıp sığınışını seyrederim. Sarılıp paylaşırım kokumu.

Anneyim. Oğlum uyuyana kadar başında beklerim. Bazı geceler kalkıp üstünü örterim. Bir ayağı daima dışarıda olur. Ben yorganın altına saklasam da ısrar eder. Sevilesi. Sabahları kızımı okula hazırlayıp kapıdan çıkmadan, en az bir kere o dolu yanaklarından öperim. Huzura biraz da burada kavuşurum. Eve gecikince endişelenip sınıftaki bütün öğrencilerin annelerini ararım mesela. Neticesi iyi olmaz zira onları da meraklandırırım. Sonra bazı sabahlar erken kalkıp uyurken onları seyrederim. Böylesi bir masumiyeti başka bir yerde daha göremedim ben.

Şimdi “Bu kadar konuşuyorsun; kimsin sen?”diyeceksin ya da “Hangisisin?” Hepsiyim ben. Cesurum, âşığım, anneyim, güçlüyüm fedakârım… Ama hepsinden ve herkesten öte kadınım ben. Deli gibi çalışırken sırtımda bebeğimle güçlüyüm, sevdiğimi söylerken cesurum, ailem için koştururken fedakârım… Yine de çoğu zaman yalnızım.

Kadınım ben. Kadın gibi bir kadın. Ama güzel ama deli…

Merve Çetin

Paylaşmak güzeldir...

Sol Göz Sağ Göz Giriş Baykuş
+ kaç yapar acaba? Cevap Bekleniyor
Şifremi Unuttum
Yükleniyor...