Muazzam Bir Acı

Gece Gündüz
A A

Muazzam Bir Acı

“Bu nasıl özlemek?” diye hayret ediyor insan bazen. Ayak parmak ucundan saç tellerine kadar… Öylesine derin, öylesine muazzam… Senin olmayanı, bu denli özlemeye hakkın var mıdır sahi? İradesizlik midir bu yoksa acizlik mi? Özlemek ile umut arasındaki bağlantı mı bunu tetikleyen? Onun, yeniden senin olma umudu beslemek; belki de bütün mesele budur.

Bazen içindeki her şeyi dökmen gerekir bir bir. Aklından, yüreğinden, düşlerinden geçenleri… Sonucunun bizi hangi ‘’en’’e ulaştıracağını bilmeden. Ya en kötü ya da en iyi, ikisi de kuvvetli ihtimaller. Söyleyemediklerini içinde biriktirmek kendine yaptığın en büyük kötülük… Dilinin ucuna kadar gelenleri yutmak, yuttuklarını hazmetmek… Daha kötüsü ne olabilir ki? Belli koşullar var seni oluşturan, senin acılarını bulabilmen için… Muazzam demiştim az önce, eksik söylemişim. ‘’Muazzam bir acı.’’

Bilmiyorum ne zaman geçer ya da geçecek mi? Kelimeler de rahatlatmıyor bu aralar beni. Şarkılar, şiirler, filmler… Bundan kısa bir süre önce kendimden bir şeyler bulmak için okurdum, dinlerdim… Şimdilerde kendimden bir şeyler bulmaktan korktuğum için yanaşamıyorum hiçbirine. Ben artık acı çekmek istemiyorum. Yaşadığım şehirde sayılı günlerim. Hayatımın önemli bir dönemi kapanıyor, yeni bir hayat beni çağırıyor. Belki de tam ihtiyacım olana yaklaşıyorum günler geçtikçe. Ve giderken sadece gitmek istiyorum. Bavulumu alıp okurken asla sevmediğim şehre, vefa borcumdan bir iki damla gözyaşı döküp arkama bakmadan gitmek. Bu aralar pek iyi hissetmiyorum. Garip bir şekilde seni çok özlüyorum…

Besen Merve

Paylaşmak güzeldir...

Sol Göz Sağ Göz Giriş Baykuş
+ kaç yapar acaba? Cevap Bekleniyor
Şifremi Unuttum
Yükleniyor...