Kapalı Kutu

Gece Gündüz
A A

Kapalı Kutu

“Kendinden hiç bahsetmiyorsun. Daha önce seni kıran kadınları, ilk aşk acını, neler hissettiğini ya da hangi hislerden mahrum kaldığını bilmiyorum. Kapalı bir kutu gibisin. Yoruldum seni çözmeye çalışmaktan…”

Güç bela toparlamıştım cümlelerimi aynanın karşısında. Acaba ne tepki verecekti? Anlamsız ifadelerle yüzüme bakıp hislerimi umursamadığını hissedersem ne olacaktı? Tıpkı heyecanlandığım zamanlardaki gibi dudaklarımı ısırmaya başlamıştım. Bir yandan “Ben de o kadınlardan olacağım…” diye düşünüyordum. Benden sonraki kadınlara da beni anlatmayacaktı. Yorulmuştum artık çözmeye çalışmaktan…

Bir yandan da bilinmezlik olgusu hiç bu kadar çekici gelmemişti. Bir anda aynanın karşısında dimdik durdum.

“Kim üzdü seni bu kadar bileyim ya da kimin üzdüğünü boş ver, nasıl üzdü? Ne kadar üzdü? Söyle ki yaralarını sarayım; söyle ki incinmiş yerlerini öpüp onarayım. Ah bir anlatsan, ağlasan çocuk gibi omzumda; nefesinden alırım mutsuzluğunu.”

Ayna provasını bitirince bir hışımla çıktım evden. Zihnimin bulanıklığı korkuttu, kafamın içinden gelen sesler o kadar çoktu ki!

“Yap, yapma, kendi hayatına bak, unut, geçmişte de aynısını yaptın, hayır, devam et, ona destek ol, onu anla, hayır hayır anlama…”

Asansörden indiğimde dışarıda yağmur yağıyordu. Dışarıda yağmur, içim üşüyor, içim diken diken… İyi değilim bu günlerde, “Geçti…” demekle geçse keşke.

Besen Merve

Paylaşmak güzeldir...

Sol Göz Sağ Göz Giriş Baykuş
+ kaç yapar acaba? Cevap Bekleniyor
Şifremi Unuttum
Yükleniyor...