İki Küçük Çocuk

Gece Gündüz
A A

İki Küçük Çocuk

Küçük birer çocuktuk biz
Parmak uçlarında dans eden
İki küçük çocuk,
Adını bir türlü getiremediğimiz bir ilişkiydi bizimkisi
Adı sanı olmayan,
Hiç kafa yorulmamış
Ne bir masal kahramanıydık birbirimizin, ne de hakikatin silueti
Mesela ne etle tırnaktık,
Ne de yürek ile akıl
Hep ikilemler içinde kaybolan
İki küçük çocuktuk
Beceremedik bir bütün olmayı seninle.
Ne duyguların gökkuşağında kaybolurduk
Ne de iki kelimenin bir ucu olurduk
Bir çocuk masalı da değildi ya bizimkisi
Sırandandık
Bütün yaralarımızla,
Yanlışlarımızla.
Gözlerimiz çarpıştığında gözbebeklerimizle
O zaman mavisiydik özgürlüğün, gökyüzünün,
Yeşilin huzuru düşerdi içime,
Dinlenirdim gözlerinde.
Boğucu kalabalık terk ederdi içimdeki semti,
Grinin kasveti, saflığın beyazına bırakırdı yerini,
Çıkarır atardım ruhumu saran siyah kefeni,
Gözlerine doğardım, pembelerin içinden.
Lakin,
Geldiğinde gözlerin ayrılık vakti
Mora çalan bir ayaz başlardı gönlümde
Gri bir sis otururdu içimdeki semte
Üflerdi mumlarını aşka
Yolunu kaybeden bir yabancı olurdum kendime
Örterdim siyah çarşafı tenime
Küçük bir çocuk gibi sığınırdım içime
En derinime.

Mert Feyzioğlu

Paylaşmak güzeldir...

Sol Göz Sağ Göz Giriş Baykuş
+ kaç yapar acaba? Cevap Bekleniyor
Şifremi Unuttum
Yükleniyor...