Okyanusta Boğulmak

Gece Gündüz
A A

Okyanusta Boğulmak

Adam, gözlerini kapatıp derin bir nefes aldı. Kalbi, yavaş yavaş çalan şarkıyla aynı ritme girmeye başlamıştı. Bakışlarının kimseye temas etmemesine dikkat ederek ayağa kalktı. Son bir saattir göz göze gelmemek için uğraştığı kadına çevirdi gözlerini ve yavaşça geçmişe doğru ilk adımını attı.

Elinden kurtulmaya çalışan eli hatırladı. Elinin, kadının beline değdiği an hissettiği tereddüdü hatırladı. Kadının gözlerindeki korkuyu hatırladı. İçinden atmak istediği her şeyin, göğsüne nasıl saplandığını hatırladı.

Tekrar derin bir nefes aldı adam. Kadının bakışlarını yakaladı. Kadın anladı adamın ne yaptığını. Hafifçe gülümsedi. Adama bir cesaret geldi. Bir adım daha attı. Bu sefer daha sağlam bastı yere. Uzaklara kısacık bir bakış attı adam, olduğu yerden tüm evrene.

Günlerinin sonuna baktı adam. Güneşin batışıyla kıvılcım alan yüreğine baktı. Yalnız kaldığı o an aklına düşene baktı adam. Boşluğa baktı. Hiçbir şey hatırlayamayacağı ana baktı. Babasına baktı. Annesine baktı. Abisine, kardeşine baktı. Bir mezar gördü karşısında, el kadar. Adam oturdu mezarın başına, isimsiz taşına baktı.

Dünyanın en uzun mesafesini aştı adam. Son bir kez derin bir nefes aldı. Elinin titremesini önlemeye çalışarak yavaşça kadına uzattı. Kadın, elini adamın elinin üstüne yavaşça bıraktı ve adam, geçmiş sahnesindeki bir başka ana adımını attı.

Ellerini sıkı sıkı tutan elleri hatırladı. Kadının kollarının boynunda bıraktığı izi hatırladı. O izi hayatı boyunca taşımak istediğini hatırladı. Kadının gözlerindeki savunmasızlığı hatırladı. İçine saplanan her şeyin, göğüs kafesini nasıl ezdiğini hatırladı.

Bir elini kadının beline koydu adam. Sarmak istedi de kolları yetişmedi. Kadın, elini adamın omzuna yerleştirdi ve müzik, ikisine de farklı yollar gösterdi. Adam, gözlerini kadından ayırmadı. Kör olduğunu bile bile kadının kendisine bakmasını bekledi. Kadının yüreğini açmasını bekledi. Ona bir kez daha sarılacağı anı bekledi adam ama bir daha hiç sarılamadı. Son bir kez kadının kokusunu içine çekti adam. Söz verdi o an kadına. Bir daha olmayacağına dair söz verdi. Ağzını hiç açmadı. Gözlerine hiç bakmadı. Ama söz verdi. Elini belinden çekerken söz verdi. Onu masasına uğurlarken söz verdi. Arkasından bakarken söz verdi. Sonra kafasını çevirdi ve geleceğine baktı.

Boşluk. Sonsuz, dipsiz ve karanlık…

Kadın, okyanus. Adam, nefes alamıyor.

Mehmet Zeki Zeray

Paylaşmak güzeldir...

Sol Göz Sağ Göz Giriş Baykuş
+ kaç yapar acaba? Cevap Bekleniyor
Şifremi Unuttum
Yükleniyor...