Mutluluk ve Gerçeklik

Gece Gündüz
A A

Mutluluk ve Gerçeklik

İnsan hayatının, mutluluk ve gerçeklik arasında bir yolculuktan ibaret olduğunu düşünüyorum. Mutluluk haricindeki fiziki veya ruhani bütün olguları gerçekliğe atfetmek pek de zor gelmiyor çünkü.

Gerçeklikten geriye kalan her şey benim için mutluluk. Zira günümüz dünyasında mutluluk; gerçek olamayacak kadar hayalî. Bu düşüncelerim elbette çikolata yiyerek mutlu olduğuna inanan bünyeleri kapsamıyor. Mutluluğu; literatürlerde olmayan kelimelerde, anlamlandıramadığı sözcüklerde bulanlar adına yazıyorum. Zira bunun için kütüphanelerce sözlüklerden, çokça tecrübelerden geçmek gerekiyor; çikolata reyonlarından değil…

Mesela perdeleri güneşliklerle kapalı, loş bir odada oturuyorum. Mesela o an gerçeklikten bir an. Perdeyi araladığımda göreceğim şeyin; çarpık, pislik kıvamında renkleri olan bir apartman duvarı olduğunu gayet iyi biliyorum. Kirli bir sokak arasına bakan saksısız pencereler; nahoş bir sokak ağzıyla yürüyen amaçsız serseriler… Çünkü bu gerçekliği yıllardır yaşıyorum.

Sonra, yine aynı; perdeleri kapalı, loş bir odada oturuyorum. Mutluyum; dünyada istediğim her şeye sahip olduğum bir andayım. Tüm beklentilerim ve arzularımın ziyadesiyle tamam olduğu bir zamandayım. Yani o an mutluluktan bir an. Yine aynı perdeyi araladığımda göreceğim şeyin; altın renkli bir kumsala yayılmış, masmavi bir deniz olmayacağını kimse ispat edemez. Çünkü mutluyken yaşadığım yer; o adres, o sokaklar, o şehir, o ülke, o dünya olmuyor. Bambaşka bir yerdeyim. Gerçeklikten ziyadesiyle uzağım. Zaman kavramından kimse söz edemez. Çünkü bu mutlulukları da yıllardır yaşıyorum.

O an bittiğinde, elbette tekrar gerçekliğe dönüyorum. Yıllardır yaşadığım yerlerde, yıllardır nefes alıp veren bedenimdeyim. Ve o an, mutluktan o an bittiğinde; yaşadığım o geçen şey bir rüyadan farksız. Oldukça net ve güzel bir rüya. Lakin gerçek olduğunu kimse ispat edemez… Çünkü bunu ben bile yapamıyorum.

Pek az mutlu olan bir insan da değilim. Yani çok az yaşadığım bir güzelliğe tanrısal sıfatlar yakıştırmıyorum elbette. Hatırı sayılır derecede mutlu olduğum birçok an var. Lakin hiçbiri gerçekliğimden bir desen barındırmıyor. Başka bir şey…

Mutluluk benim için gerçekliği olmayan tek olgu. Tanrının sevdiği kullarına gösterdiği, cennetten bir fragman gibi. Zaten cennetin başka bir âlem olduğunu sananlardansanız; kusura bakmayınız, koca bir yanılgıdasınız. Biz insanlar hep aynı yerdeyiz. Sadece gözlerimizdeki gerçeklik perdesi kalkıyor, yerine mutluluk perdesi iniyor. Hepsi bu…

Mehmet Barış

Paylaşmak güzeldir...

Sol Göz Sağ Göz Giriş Baykuş
+ kaç yapar acaba? Cevap Bekleniyor
Şifremi Unuttum
Yükleniyor...