Hayatı Yazgısına Bırakırsın Bazen

Gece Gündüz
A A

Hayatı Yazgısına Bırakırsın Bazen

Sorumsuz bir ebeveynin elinde oyuncak olmuş üvey bir evlada davranır gibi hırpalayan o hayatın; sabahı bir türlü gelmeyen gecelerinde, sinsice girdiği karanlık odanda icra ettiği tecavüzlerden paramparça olmuş ruhunu ve benliğini yüksek boşluklardan aşağı bırakmak istersin bazen… Zira seçmediğin bir hayatın yazılı olduğu, o tek bir kelimesi bile değiştirilemeyen yazgıya bir daha ve bir daha boynunu eğmek çok zordur bazen. Ya savaşmak ya da bırakmak zorundasındır, ya yazgına ya da bir boşluğa…

Sonra sabahında devam edersin her zaman, biraz daha bırakmış, biraz daha eksilmiş, biraz daha incinmiş bir halde, en azından bedenin henüz ölmemiştir… Lakin işte o sabahlarda senden artakalan; kimin umurunda olduğunu unutmuş bir akıl, kimin doğurduğunu unutmuş bir beden, kimin öldüreceğini bilmeyen bir ruh, kimin yazdığı belli olmayan bir yeraltı edebiyatı ve yalnızca kimin oynatıldığı belli olan bir yazgıdır…

Hayatı yazgısına bırakırsın bazen, zira zorundasındır… Oysa istersin hep, sen yazsan ve de sen oynasan, en azından rolünü sen yazsan… İpi kördüğüm olmuş o kukla vücudunu incelediğin nü yansımalı aynalardan sıkılmasan hani sonra… O aynalarda sigara dumanından resimler yapmayı bırakamasan da, seni sigaralara teslim eden o hayatı unutmak istersin en azından bazen…

Gelişigüzel yazılı yazgısını oynayan diğer kuklaların söylediklerine de keşke biraz kulak asabilsen sonra… O kendini kontrol ettiğini sanma yanılgısını en azından biraz da sen yaşasan, hiç olmadı ürettiğin yalanlarına bir kere de sen kansan… Sonra o kanmakla kanamak arasında gidip geldiğin hayatın tecavüzünden bir kere de sen zevk almaya baksan…

Ya da bir seçim yapsan en azından, biraz aptal ve biraz da cesur olsan… Açıklamalarını hep kendi kendine yaptığın, tek bir kelimesini bile yazmadığın o metinleri bir kenara atsan, geceleri odana sinen hayatın tecavüzlerinden artakalan kirlenmişliklerinle beraber kendini de korkuluklu yüksek boşluklardan aşağı bıraksan…

Hayatı yazgısına bırakırsın bazen… Çünkü yazgına kendi başına en fazla “Ölüm” yazabilirsin… Ve ona bıraksan en azından bir figüranı da sen oynarsın, hem de tek bir kelimesini bile yazmadan, bir kalem ucu bile kıpırdatmadan. Bu da belki biraz zekice lakin ne de korkakça… Hani ona bıraksan, dilensen, kabullensen, özümsesen, belki mutlu olma yanılgısı senin gecelerine de uğrar bazen, kim bilir, olamaz mı, olabilir…

Mehmet Barış İmge

Paylaşmak güzeldir...

Sol Göz Sağ Göz Giriş Baykuş
+ kaç yapar acaba? Cevap Bekleniyor
Şifremi Unuttum
Yükleniyor...