Fevkalade Terk Edişinin Kraliçesi Oldum Zaman İçinde

Gece Gündüz
A A

Fevkalade Terk Edişinin Kraliçesi Oldum Zaman İçinde

“Fevkalade terk edişinin kraliçesi oldum zaman içinde…”

Bir terk edilişle başlanıyor her şeye. Ya tanrı terk ediyor sizi ya da yarattıklarından biri, ama her halükarda terk ediliyorsunuz ve bu sayede yeni bir yolda yürümeye, yeniden başlamaya ancak bir bitirişle başlıyorsunuz.

Ölümlerin, yeni doğuşları getirişleri gibi, bitenler yeni başlayanlara veriyorlar yerlerini, başka bir boyutta, başka duygularla.

Hayatın özütü bu galiba, savaşlar gibi eğreti, öksüz kalmak kadar acı, çocukların ölümleri kadar haksızlık.

Dibe vurmadan yüzeye çıkamazsanız derler ya hani, sanırım doğru. Yere çakılmanın verdiği o güçlü dürtü ile kalkıyorsunuz yerden, önce dizlerin üzerindekileri temizliyorsunuz, birkaç kere elleri çırpıp üst başı düzeltip, düzeltilmiş ve bir o kadar da virane bir faça ile yürümeye devam ediyorsunuz. Tekrar yukarıya çıkmaya hem de. Tekrar yere çakılma ihtimali olduğunu bile bile. Fevkalade bir duruş ile, aslında içten içe ağlaya ağlaya tırmanmaya başlıyorsunuz. Kanaya kanaya da olsa yola devam ediyorsunuz.

Levlâ

Paylaşmak güzeldir...

Sol Göz Sağ Göz Giriş Baykuş
+ kaç yapar acaba? Cevap Bekleniyor
Şifremi Unuttum
Yükleniyor...