Hırkanızı Kaybedin ama Umudunuzu Kaybetmeyin

Gece Gündüz
A A

Hırkanızı Kaybedin ama Umudunuzu Kaybetmeyin

Bu hayatta kaybedilen her şeyin yerine bir yenisi konulabilir. Bir kitabın, bir küpe tekinin ya da daha büyük bir şeylerin; mesela bir hırkanın… “Hırka mı büyük bir şey?” diye düşünüyor olabilirsiniz şimdi. Büyük bir şeydir elbet, kış ortasında sırtında bir hırkası bile olmayana.

Ama ben yine de sizler için “büyük bir şey” örneği vereyim hatta bahisleri iyice arttırayım ve sizlere; kaybedilen bir insanın bile yerine yenisinin, yenisi olmasa bile ikamesinin, ikamesi bulunamazsa bile en azından başka bir şeylerin koyulabileceğini söyleyeyim.

Peki, kaybedilen umudun telafisi var mıdır?

Yani umudunuzu kaybedip kaybedilenin yerine başka bir şey koyup aynı insan olarak hayata devam etmek mümkün müdür?

Siz hiç umudunu kaybetmiş bir insan gördünüz mü?

Bakın dikkat edin, “Umudunu kaybettiğini söyleyen bir insan.” Demiyorum; “Umudunu kaybetmiş bir insan gördünüz mü?” diye soruyorum.

Görmediniz.

Göremezsiniz de zaten.

Umudunu kaybeden biri, umuduyla birlikte her şeyini de kaybeder. İnsanı ayakta hatta hayatta tutan tek şey umuttur. “Kalp, beyin, sinir sistemi, solunum…” diyenler çıkacaktır ve haklılar da. Haklılar ama umudun bittiği yere kadar olan kısmında.

Umut yoksa kalbin atması neye yarar? Ya da beynin gönderip durduğu sinyaller, bu sinyallerin geçtiği sinirler ya da alıp verilen nefesler… Neye yarar?

Umut: Bugün değilse bile yarın, bir şeylerin istenildiği gibi olması ihtimalinin her daim açık olmasıdır. Bugünden yarına umutlar beslemeye bile gerek yok hayatta kalmak için. Bir gün bir yerlerde, her hangi bir zaman diliminde, her şeyin düzene gireceğine dair ihtimalin açık olması bile başlı başına bir nefes alıp verme ve alıp verdiği nefeste diretme sebebidir.

Şimdi söyleyin; bir insan, geri kalan hayatında iyiye, güzele ve güzel günlere dair umudunu yitirmişse geriye nefes alıp vermek için bir sebep kalır mı? Siz, geriye kalan nefeslerinizin hepsini, hiçbir şeyin yoluna girmeyeceğini bilerek alıp vereceğinizden emin olsanız yine de nefes almaya devam eder miydiniz?

Bakın bu, şaşırtmalı sorudur. İnsanın aklına ilk gelen cevap “evet” olacaktır. “Evet.” diyecektir insan; “Evet, ben geriye kalan hayatımda; hiçbir şey yoluna girmeyecek, hiçbir şey istediğim gibi olmayacak olsa da nefes alıp vermeye devam etmek isterim.” İşte bu cevabı size verdirten içinizdeki umuttur. Bu soruya doğru cevabı verecek olanlar, çoktan çekip gittiler.

O yüzden, her şeyinizi kaybedin; kitabınızı, küpenizin tekini hatta daha büyük bir şeylerinizi; mesela hırkanızı ama sakın umudunuzu kaybetmeyin.

İlker Eroğlu

Paylaşmak güzeldir...

Sol Göz Sağ Göz Giriş Baykuş
+ kaç yapar acaba? Cevap Bekleniyor
Şifremi Unuttum
Yükleniyor...